Bara Gaman

smá öppdeit!

2012-01-21T23:19:00.007Z

Svona lítur frúin út til höfuðsins í þessum skrifuðu orðum. Veit ekki enn hvort mér líkar þetta marglita hár eður ei. Verð því að sætta mig við fyndið hár, hef ekkert val þar til næst.

Að kveldi dags

2012-01-13T23:46:00.007Z

Það er gaman að grufla í gömlum myndum, það eru allir eitthvað svo gasalega ungir. Óskiljanlegt. Á þeirri efri var bestimann meðlimur, og þeir voru sko í uniformi og þóttu þrusugóðir. Spiluðu á útihátíðum, og allt. Pan kvintett. Ég er á þeirri neðri ásamt hljómsveitinni Sunnan sjö og Guðlaug! Báðar þessar hljómsveitir voru húsbönd á sínum tíma hér, en í þá daga þótti sjálfsagt og nauðsynlegt að fara á böll. Var búin að syngja töluvert áður en ég flutti austur og fannst mér mikill menningarbragur á ballmenningunni hér. Ég held að frá því að ég flutti hingað hafi alltaf verið starfandi hljómsveitir á staðnum. Lengi lifi Hornafjörður! Af sjálfri mér í dagsins önn er bara allt gott, og hárið vex en er ennþá fyndið. Ég hef aldrei vitað af sveipum hér og þar, og liturinn er eitthvað svo út í bláinn. Lúxusvandamál, og frómt frá sagt held ég að eftirstöðvar hremminga minna séu léttvægar miðað við alvarleika málsins. Ég er farin að kenna og var mér tekið með miklum innileik af mínu fólki. Einn mikill og góður nemandi minn sem er spar á faðmlögin svona yfirleitt gaf mér eitt risa stórt, og lagði höfuð sitt að mér. Þá fannst mér ég vera forréttindadama. --- Kórarnir eru hér allir og ég tek þátt í leit þeirra að góðu sönglífi. Þrátt fyrir allt tek ég lífinu nokkuð rólega og sálin er í góðum gír. Daginn er tekið að lengja og ég þá er ég alltaf svo létt á fæti, eða þannig......langar svo að taka kátínuhopp einn daginn. Hver veit...þar til næst. ---- Ps. Ég elska tæknina þótt ég kunni alls ekkert á hana. Sé mitt fólk daglega á skybe, Eyjólfur les fyrir mig á íslensku og ég sit með "köttinn" í kokinu yfir hvað þeir snúðar eru fallegir. Farið varlega í hálkunni.

Ég heyri baul!?

2012-01-01T01:03:00.005Z

Gleðilegt nýtt ár sendi ég ykkur öllum með blítt hjarta, og takk fyrir allar góðu kveðjurnar og stuðninginn á árinu. Ég get ég sagt ykkur að ég met það mikils. Ég ætla ekki hér að líta yfir farinn veg, er nokk búin að því, en ætla samt að trúa ykkur fyrir því að ég sakna þess ekki. --- Í öllu mínu aðventu og jólatáraflóði þornaði ég upp í kvöld, aldrei þessu vant! Þegar stafirnir í sjónvarpinu hverfa og birtast leggst ég alltaf í mikinn grát ofaná allan annan grát í Desember.
Ekki núna...ég ætla ekki að gráta 2011, en ég ætla að bjóða 2012 velkomið í minn bæ. Líka í lítið blátt hús og á alla aðra bæi. --Núna er Nýársnótt og ég held að kýrnar bauli... , og þær baula fallega. Því ætla ég að trúa. ---Á þessari nótt fer ég alltaf ef hægt er á næstu bæi... en núna er bara ekki fært eins og sjá má á myndunum. Nágrannarnir gerðu ALLT til að ég kæmist á milli húsa, en sandur og salt virka ekki alltaf, og ég þorði ekki. Nágrannarnir í þvældu götunni í Ástralíu hafa ekki roð í mína granna. Núna er allt orðið hljótt og ég veit að björgunarsveitirnar hér hafa fengið gott í skóinn í kvöld. Sem betur fer. ---Ég umvef ykkur öll með þeirri hlýju og væntumþykju sem ég á og bið ykkur vel að lifa þar til næst.

Og aftur hækkar sól.

2011-12-22T21:47:00.006Z

Ojæja, ekki er myndin eins falleg og blessað bragðið, og er komin á þá skoðun að það eigi að alfriða rjúpuna. (Leyfa sósuna, en banna fuglinn!) Í foreldrahúsum var ég vön hamborgarhrygg og fannst ekki vera jóla án hans. Eftir að við bestimann héldum okkar jól var úr vöndu að ráða, því bestimann var rjúpumann í gegn! Mér aftur á móti fannst þessi matur lítt kræsilegur, en hvað gerir ekki ástfangin kona? Úr varð samkomulag: Hamborgarhryggur önnur jólin og hin jólin rjúpa. Ok, en samkomulagið fólst í að byrja á rjúpunum! Og rjúpa hefur það verið síðan heillin, og allir glaðir. Núna finnst mér eins og fuglinn eigi að fá að vera í friði, við eigum nóg af öðrum mat.... græðgistuðrurnar sem við erum! Munið þið hér um árið? Kengúra, og hvað veit ég, gott ef ekki kjöt af krókódíl. ---Hér á bæ er allt í góðum gír, og ég hef verið í fullri vinnu við að jafna mig á hremmingum ársins. Gengur það bara þokkalega, en aukaverkanirnar verða sennilega seint út af dagskránni. Hef þó vel funkerað og tekið þátt í jóla jóla. Það eina sem hrjáir mig er söknuður eftir litlu fjölskyldunni minni. Svona er þetta bara og ekkert til að væla yfir í raun, því öllum líður vel og er það fyrir mestu. Eitt er víst að með vorinu þá mun sjást undir iljarnar á okkur bestimann hvar sem við fljúgum vestur.--- Þangað til verður undrið skybe að duga. Ég minnist oft mömmu minnar þegar systir mín bjó úti í Danmörku með litla ömmustelpu. Þá var ekkert nema handskrifuð bréf og símtal þegar mikið lá við. Mamma fór þá í sína fyrstu utanlandsreisu og dvaldi hjá systur minni og fjölsk. í mánuð. Þegar við pabbi tókum loks á móti henni var hún lygalaust með ruggustól undir hendinni. Sko, mamma var innan við 1.60 en stóllinn ansi gerðarlegur. Pabbi fór í flækju en tollararnir brostu. Ég veit alls ekki hvernig hún fór að þessu. (Smá útúrdúr) Í dag setjum við spjaldtölvuna í vasann og leggjum í´ann. --- Ég óska ykkur öllum gleðilegra jóla og friðsældar þar til næst.

Úr snjó og hjartaryl.

2011-12-06T22:20:00.006Z

Hér er snjór, en hér er friður. Hún elskuleg dóttla mín varð að fá sumt staðfest, svo þessar myndir af foreldrunum eru sérstaklega ætlaðar henni. -- Vessogú hjartans mín! --Annars staðfesta myndirnar líka annarsvegar að ég er að baka tertu + að ég hef marglitt og skrítið hár, og bestimann hnoðast sem best hann má. Bara gaman að þessu. Dagarnir eru rólegir hjá mér, en samt tek ég þátt í lífinu. Ætla að vera með á jólatónleikunum með mínu fólki, og stefni á að fara í kennslu eftir áramótin. Heilsan kemur eins og ljósið, langt og mjótt, finn mikinn mun frá fyrri viku. Að vísu er ég tilfinningarlítil í tánum og með náladofa í öllum puttum, hef samt tilfinningu í blá-fingurgómunum. Ég get spilað, en úthaldið frekar snubbótt. Allt frekar skrítið, en lífið er samt dásamlegt og nokkuð auðvelt fyrir utan meyrnina sem fylgir mér og mínum á þessum tíma, svona ljúfsár tilfinning ef þið skiljið mig. ---Úti er snjór sem fýkur þvers og kruss en innandyra er allt hlýtt og bjart. Flestir jólasveinarnir eru komnir á sinn stað og líka Jesú og familí. Yndislegi jólabangsinn er kominn á flygilinn og brosir kampakátur út í lífið eins og ég þar til næst.

Það kom aððí!!

2011-11-28T21:49:00.002Z

Heil og sæl heilsa ég öllum....þarf ekki að koma í skoðun fyrr en eftir 4 mánuði. Ég er svo himinsæl með sjálfa mig að sjálfhverfari get ég varla orðið. Fékk semsagt flotta skoðun í dag, og frá mínum bæjardyrum séð er ég aaaalveg að verða góð. Fer heim í kotið mitt á morgun og þakka pent fyrir mig.... Heyrumst innan tíðar og þakka ykkur öllum stuðninginn þar til næst. PS. enn og aftur ég er svo glöð..... þið vitið: Brosi svona hringinn, er þakklát, er hamingjusöm og á fullt af jólasveinum! PPS. Kann ekki að setja broskarl!

Svoddan er það nú....

2011-11-17T20:45:00.004Z

Jæja gott fólk nú eru tvær vikur frá síðustu geislum og þá hélt ég að allt væri nú orðið gott. Ég er enn að brenna undan þeim og komin með bullandi sýkingu. Er að verða alveg hundleið á þessu og bið bara orðið um gott veður mér til handa, þrátt fyrir hitabylgju utandyra. Sálin er þó í góðum gír þrátt fyrir allt, og meðan svo er "höndla" ég þetta. Þegar ég verð komin í stuð þá skrifa ég pistil sem eitthvert fútt verður í en núna er fúttið í fýlu. Jólapakkinn í litla bláa húsið fer á morgun og það var svo gaman að týna í hann. Það verður ekki langt í að ég setji sko mína sveinka upp, og draumurinn er að geta baka nokkrar kökur. En þar til næst kveð ég frk. fýlu og sendi ljúfastar yfir.

Limmið!

2011-11-02T21:55:00.004Z

Nú er frúin sprungin á limminu, en ég veit ekki hvað eða hvar limmið er. Veit bara að núna líður mér eins og ég hafi lent undir valtara. Ég er semsagt búin að gera skyldu mína við frk. kröbbu og var útskrifuð með láði í dag. Vonandi verð ég aldrei aftur vör við þá frauku, því hún er ekki geðslegur förunautur. Ég er þakklát.....þakklát fyrir að hafa greinst í tæka tíð, og er þakklát fyrir óendanlega gott heilbrigðisteymi. Ég er þakklát fyrir yndislega fjölskyldu og vini, og er þakklát fyrir lífið. Þegar allt virtist óyfirstíganlegt og erfitt fékk ég "búst" frá vinum og fjölskyldu, búst, sem hjálpaði mér í gegnum næsta skref. Reynslunni ríkari og 9 tánöglum fátækari held ég áfram í átt að fullri heilsu, og vonandi með sömu hjálp og hingað til. Núna finnst mér að ég þurfi ekki að passa mig á að ganga ekki á grasinu eða biðjast afsökunar á að hnerra, er frjáls....... Það er góð tilfinning. Svo er ég búin að kaupa mér TVO jólasveina af tilefninu......og ég á von á einum frá Hollandi! Ég kannski kaupi mér einn enn, sá einn lítinn og feitan, hvur veit...á ég hann ekki skilið þar til næst?

"sprell alife"!

2011-10-25T11:39:00.002Z

Ég vil þakka öllum sem drukku með mér kaffisopann á dögunum fyrir síðast, og finnst að svona hittingur eigi að verða aftur. ----Er að hvíla mig á sjúkrahótelinu þessa vikuna og dveljum við bestimann í íbúð úti í bæ. Geislar og allt sem þessu fylgir er mín fulla vinna, en í aukavinnu fórum við hjónin á frumsýningu Töfraflautunnar og sáum svo Listaverkið í Þjóðleikhúsinu. Ég ætla ekki að fara grundikt í þessar sýningar, en mikið lifandis skelfing var þetta skemmtileg helgi. Fleira er á döfinni sem er skemmtilegt, sennilega svo skemmtilegt að ég gleymi kláða og bruna á geislasvæðinu. Nú er farið að styttast í annan endann og það veit himnafaðirinn og öll sú fjölskylda að þá verður kátt í kotinu, sko mínu altso!............Held svei mér þá að ég kaupi mér eitthvað fallegt og haldi svo veislu þar til næst. Ps. Ég er að fá fyndið hár!

og áfram seiglast ég.

2011-10-12T21:10:00.007Z

Er ekki munur?, en hárið er mjög torkennilegt svo ekki sé meira sagt, þar er marglitt! - Ég þakka ykkur öllum góðar kveðjur, mér þykir vænt um þær. Tíminn líður frekar hægt, en seiglast þó áfram. Þótt ég finni ekkert til í geislunum bregst líkaminn við þeim, og þeim skilaboðum verð ég að hlýða með hvíld og að næra sálina. Það gerði ég t.d. í dag. Fór á hádegistónleika í Fríkirkjunni og voru þeir mikil sálarnæring. Yndislegt að geta farið alltaf á hádegistónleika á miðvikudögum. Þrátt fyrir að notfæra mér ekki Ljósið er margt sem ég geri til að stytta dagana. Fyrir svona landsbyggðardömu eins og mig fara allar þessar vegalengdir fyrir brjóstið á mér, og skortur á bílastæðum víða. Lenti í veseni í gær við Lansann, fékk sekt þrátt fyrir að vera með P merkið. Stöðumælavörðurinn baðst afsökunar en gat ekkert gert. Ég átti að andmæla......mikið djö.....hvað mig langaði að andmæla öllu mögulegu. Endaði í Vonarstræti hvar sem gengið var frá andmælunum! Asnalegt í meira lagi, en svona uppákomur stytta t.d.dagana!. Nú, svo skrapp ég heim um síðustu helgi og var það yndislegt. Bestimann fékk nöldrið sitt heim og allir glaðir. Hann verður svo með mér í viku bráðum. ----- Núna á laugardaginn ætla ég að fara í Kringluna um kl. 3 og fá mér kaffi á kaffibarnum fyrir framan Byggt og Búið. Má bjóða einhverjum með?-----Farið varlega elskurnar þar til næst.

25mínus2eru23!

2011-09-30T22:02:00.005Z

Eins og sést fer ég að geta slengt lokkunum og fengið valkvíða við að velja sjampó! Komin til vetrardvalar liggur við og er byrjuð í geislum. Það er alveg sama hvaða teymi tekur við mér, allir eru englar. Dreif mig í Ljósið strax á öðrum degi og fékk nærri hjartaáfall. Þarna var þá akkúrat þann daginn prjónakaffi! Halló, sá sem veit eitthvað veit um mig og handavinnu. Ákvað að hlæja frekar en að fá áfall, en mikið hvað okkur bestimann þótti þetta skondið. Hvað ég geri er allsendis óljóst, kannski ég byrji nú á einhverju prjónlesi eða öðru föndri!? Þarna get ég líka lært skartgripagerð og keramikmálun, en ég held bara að ég sleppi þessu. Dagarnir hljóta að líða þrátt fyrir skort minn á allrahandaföndri. Ýmislegt er gert í Ljósinu og finnst mér það sem ég sá og heyrði yndislegt. Staðreyndin er nú sú að t.d get ég illa stundað þá hreyfingu sem í boði er, og ef ég get ekki gert hlutina vel þá sleppi ég þeim opinberlega og geri þá á heimavelli. Ágætis lausn. Er hjá sjúkraþjálfa og þar fæ ég að púla. Annars bara í þokkalegum gír, og bannorðið mitt næstu vikurnar er LEIÐI, algjört tabú því ég er í góðum málum. Þarf eingöngu þolinmæði, og hingað til hefur hún verið á góðu róli. ----Ég þori ekki að fullyrða neitt, en ég er samt viss um að ég sá eina bloggvinkonu með sínum manni í gærmorgun á leið minni á spítalann........Kannaðist við svipinn á þeim í gegnum bílrúðurnar. Doldið fyndið ef satt reynist hvað landið er lítið. Katla voru þið á ferð á Snorrabrautinni á ljósleitum jeppa? Annars á maður ekki vera að glápa út og suður á keyrslu, ekki frekar en að borða spaghetti undir stýri. Geislandi glöð kveð ég þar til næst. Ps. Sakna bestimanns all svakalega.

Og áfram skal haldið.

2011-09-17T21:56:00.008Z

Bara svona rétt til að þið fáið vatn í munninn, og lygalaust, þetta var gott. Ekki amaleg svona matarboð. ---Nú hefur lífið tekið enn og aftur stóran sveig miðað við fyrri plön. Plön eru ekki vinir mínir þessa dagana. Eftir hremmingar mínar undanfarið er búið að setja stopp á frekari lyfjagjafir, ég yrði bara aftur veik og jafnvel verri en síðast. Þetta er allt útpælt og engir sénsar gefnir. Í dag eru nákvæmlega 6 mánuðir síðan ég greindist og þá tókum við bestimann þá ákvörðun að treysta læknateyminu algjörlega fyrir lífi mínu, og það hefur ekkert breyst. Ef þeir segja að ég sé búin að fá nóg, nú þá er það svo.

Lyfin eru farin að gera ógagn, og ég VEIT að líkaminn er búinn að fá nóg. Nú semsagt byrja geislarnir sem áttu samkvæmt ritúalinu ekki að byrja fyrr en í lok október. Ég er náttúrulega glöð með það, en samt: Ég var búin að stimpla allt annað í hugann, og þarf minn tíma til að plana upp á nýtt. ---Var einhver að tala um einhverfueinkenni?--- Nú er bara eitt eftir sem ég þarf að taka á, það er að þurfa að vera í Rvík. í tæpar 6 vikur. Þar er ég nú fædd og uppalin og á fjölskyldu og vini, en get samt illa þrifist þar. Kannski ég hitti ykkur öll á kaffihúsum borgarinnar, sitji í stúku í Hörpu og gefi öndunum brauð á morgnanna. Ef þið sjáið hávaxna konu á eirðarlausu rölti með einhverskonar höfuðfat og tvær svartar hækjur þá er það ég þar til næst.

jæjajæja

2011-09-11T22:09:00.004Z

Mikið verður gaman fyrir mig, að ég tali nú ekki um þá sem kíkja hér inn að geta farið að skrifa eitthvað skemmtilegt. Er ennþá á sjúkradeildinni en er ekki eins einangruð og áður. Vonandi fæ ég heimfararleyfi á morgun því allt er á uppleið. Búin að fá tvær einingar af blóði, úr Jóni og Sigursteini! Ég er viss um að Jón er þægilegur náungi en hinn er örugglega stór og gráhærður þrjóskupungur en með gott blóð.Að vísu hafa neglurnar á stórutánum sagt sig til sveitar í bili, en ég býð þeim glöð lögheimili sitt aftur í fyllingu tímans hjá mér. Hér hafa allir verið yndislegir, og get ég seint þakkað þessu góða fólki hjálpina, og gert mér kleift að dvelja í heimabyggð. Hér er fagfólk í hverju rúmi. Haha, ástkæra ylhýra og allt það. Fagfólkið er sem sagt ekki rúmliggjandi. Í gær var hittingur hjá karlakórnum og var yfirmáta fúlt að geta ekki tekið þátt í gleðinni sem var mikil, og bestimann þurfti að skreppa af bæ svo hann komst hvergi heldur. Sveinar kátir og Þú álfu vorrar hljómar svo svakalega vel úti í guðsgrænni náttúrunni. Á fimmtudaginn fer ég í næstsíðust lyfjagjöfina og bið svo innilega um gott veður. Þá er bara ein eftir og ef allt gengur eins og það á að ganga er það Ameríka. Við bestimann verðum nefnilega fara að sjá fæturna á tengdasyninum, annað gengur ekki. Natti minn fann það út að í gegnum skybið sjáum við bara andlitið á Bert. Ekki lappirnar! ---Nú sendi ég rólegheita kveðju úr firðinum fagra sem umlykur allt svo vel. þar til næst, Gulla tásla

Ljótan atarna!

2011-09-06T21:27:00.007Z

Ég var varla búin að blása á blekið í sjálfblekungnum síðast þegar alræmd sýkingin bauð góðan dag. Og nú var sko ekkert elsku mamma eða amma. Síðan á föstudaginn var hef ég legið í einangrun að mestu leyti og allt heimsins besta lið vakið og sofið yfir velferð minni. Ég sem skjólstæðingur HSSA á Höfn hef ekki orðið vör við niðurskurð, en auðvitað er hnífurinn hér á lofti eins og annarsstaðar. Hví í veröldinni er ekki hægt að þyrma grunnstoðum samfélagsins. Við búum við allsnægtir, að geta gengið inn og fengið góða læknisþjónustu er því miður ekki allsstaðar í boði. Skólarnir... Æ, ég kann ekki ráðin, en ég kaus fólk einusinni til að ráða þessu en það lið stendur varla undir sjálfu sér í dag. Hvað þá á grunnstoðunum!---Fréttatíðnin er lítil þessa dagana, en bestimann er sá eini sem er æskilegur að hitta mína æruverðugu persónu, og ekki fer elskulegt starfsfólkið að segja mér djúsí fréttir. Þess vegna hlusta ég bara á RUV horfi á sjónvarpið en yfirleitt eru augun dottin og þannig líða dagarnir. Þó hef ég tekið meira eftir lífinu í kringum mig í dag en í gær, einfaldlega vegna þess að mér líður mun betur. Farin að geta talað og kyngt, sýkingin í olnboga og augum líka á undanhaldi.---Ég týndi sem betur fer ekki sálinni, hún bara hvíldist um stund. Svo segi ég bara eins og karlinn, Vittu til........á morgun verð ég bæði falleg og mikið brött. Þar til næst elskurnar.

hremmingar í rénun

2011-08-20T20:17:00.008Z

Já, ég þarf ekki annað en að horfa á snúðana mína til að lífið gangi betur, að ég tali nú ekki um stóra snúðinn sem keyrir ungana. Eftir síðustu inngjöf var allt í góðum gír þrátt fyrir allt, og sárin komu í munninn á nokkurnveginn réttum tíma. Í stað þess að hverfa á tveimur dögum fékk ég sýkingu í allan munninn, út í eyru og langt niður í "vil ekki segja hvert". Þá fór nú að syrta í álinn og dugnaðurinn að dvína, því ef ég fæ ekki að borða er voðinn vís. Til að gera langa og leiðinlega sögu stutta þá er ég loksins að verða frú Guðlaug aftur, enda ekki seinna að vænna, næsta inngjöf er eftir helgi, og þá verð ég að vera orðin nógu góð til að takast á við hana.

Ég er hreinlega farin að hallast að því þessi sýking hafi kannski ekkert með inngjöfina að gera, það virðast margir þjást af öndunarfærasýkingum þessa dagana. ---Við þessi skrif mín er eins og ekkert skemmtilegt gerist, en það er öðru nær því lífið er skemmtilegt, nú og svo styttist í Ameríkuferð. Ætlum auðmjúklega að lofa tengdasyninum að lenda almennilega áður en innrás tengdaforeldranna hefst. Með því að horfa á allar fallegu myndirnar sem ég á af fólkinu okkar bestimanns hvetur það mig til frekari dáða, og segir mér að hætta öllu röfli, og kyngja hvort sem ég get það eður ei þar til næst.

Vegurinn styttist

2011-08-04T22:06:00.005Z

Jæja, í morgun hófst nýr kafli í lyfjagjöfinni. Uppfull af sterum sit ég hér og trúi varla að þetta sé yfirleitt að gerast, en samt er ég farin að telja niður! Er sem sagt hálfnuð. ---Húrra fyrir því.--- Lyfin sem ég fæ núna eru öðruvísi en trukklyfin sem ég hef fengið, og vonandi léttari.Var sett í frystihanska til að bjarga nöglunum, og það var fjandakornið doldið vont. Líkamshitinn í mér var þó það góður að skipta þurfti þrisvar um hanska. Eftir blóðprufuna sem var tekin áður en lyfin voru blönduð í mig sýndi að ég tek þessu alveg ótrúlega vel. Orðrétt sagði læknirinn að ég væri sko ekki til vandræða.... ég ætla að minna mitt fólk á þetta nokkuð reglulega! Ég þarf ekki ennþá 7-9-13 að fara í milliblóðprufu, gildin mín eru ennþá það góð. ---Húrra fyrir líka.--- Þetta hefur örugglega eitthvað með gildismatið að gera! Ein hliðarverkun getur fylgt svona miklum steragjöfum, og þetta er ekki lygi. Verslunar-æði getur gripið fólk, og þá sér í lagi konur! Bestimann dreif mig því beint í náttstað eftir inngjöfina svona til vonar og vara, og hann hefur mikinn hug á að fara snemma af stað með mig heim á morgun, og mig sem vantaði svoooo margt. Jæja, koma tímar og koma ráð, og kann ég margar leiðir að góðum ráðum. En nú er ég heimaskítsmát...eldrauð og þrútið steratröll sem langar helst að smíða á nóttinni kann ekkert annað ráð en að þrauka þar til bara næst elskurnar mínar. Læt þó eitt Húrra fylgja í lokin og bið ykkur að fagna með mér.

Blómskrýdd frú!

2011-07-28T22:37:00.006Z

Það er nú bara þannig að ég elska lífið. Sérstaklega eftir góðar fréttir af tengdasyninum. Sem fyrr stendur dóttlan mín sem þessi stóri klettur í lífsins ólgusjó. Nú fer þetta að verða gott, og héðan í frá ætla ég að elta Bert upp stigann, og í lok árs ullum við hvort í kapp við feðginin, því þau standa nefnilega í ströngu. Að vera aðstandandi er heilmikið "djobb". -Héðan af Hólabrautinni er allt gott í sumarblíðunni. Garðurinn í blóma, rósaskálinn flottur, frúin málar og málar og býr til kæfu eins og enginn sé morgundagurinn. Sko, þegar sterarnir eru við völd ræð ég mér ekki fyrir kæti og krafti, en þegar þeir fjara út verður allt mikið rólegra og eðlilegra. Mikið lifandi skelfing skil ég litlu börnin núna betur sem þjást af ofvirkni og athyglisbresti. Þau eru nefnilega lítil og skilja ekki staðreyndir. Ég er fullorðin og veit um hvað málið snýst, en ræð ekki við að ná eðlilegri orku. Tek þó fram að steranir ráða ekki alveg yfir þessum þremur vikum sem líður á milli lyfja. Margir dagar eru eins og ég vil hafa þá. Í næstu viku hefst seinni skammtur af lyfjum, og þá verður fróðlegt að sjá hvernig ég virka... Okkur var sagt að seinna hollið væri vægara og því ætla ég að trúa.... Því...ég ætla í lítið blátt hús....ég ætla að faðma fólkið mitt í tætlur og ég ætla að tala við dóttluna alla nóttina! (á sterum væntanlega!) Við bestimann fórum í 36 klukkustunda ferðalag á dögunum og vorum sem fyrr skemmtilegir ferðafélagar í augum hvors annars. Merkilegt nokk eftir 37 ára búskap. Gaman að þessu kæru ferðafélagar í lífsins litrófi þar til næst.

Föðurhús þann 17. júlí 2o11.

2011-07-16T21:45:00.013Z

Svona byrjuðu oft bréfin í þann tíð er engar tölvurnar vóru!

Hverjum þykir sinn fugl fagur og allt það, og má alveg fullyrða að svo sé rétt. Þessvegna ætla ég að leyfa mér það að halda því fram að litla stelpan mín sem á afmæli í dag skari fram úr öðrum snótum í mínum augum! ---Þar sem ég sit núna og læt hugann reika upplifi ég komu dóttlunnar í heiminn, og þrátt fyrir að vera ósköp bág var hún strax fallegust. Við það ætla ég að halda mig og ekki orð um það meir. ---Afhverju er ég að brölta með þessi skrif á blogginu mínu? Einfaldlega vegna þess að mig langar til þess. Ég er alveg óhrædd að segjast elska dóttluna, bæði við hana sjálfa og aðra. Hví skyldi ég þá ekki leyfa mér að blasta því hér? Þessi litla hnáta sem þurfti svo mikið að hafa fyrir lífinu fyrstu vikurnar er mér efst í huga núna. Hún sýndi það strax að hún var baráttujaxl, og gaf lítið eftir ef svo bar undir, og nú lá lífið við. Hún ætlaði ekki að láta í minni pokann, enda stóð hún uppi sem sigurvegari. Ég lít ennþá á hana sem sigurvegara. Hún yfirvann nefnilega svo margt sem erfitt er að leggja á litlar manneskjur, allt gerði hún það með bjartsýnisgleraugun á nebbanum, hvikaði aldrei. Þegar hún þurfti "pepp" nú þá vorum við til þjónustu reiðubúin og alltaf á vaktinni eðlilega. Þessi litla hnáta óx úr grasi sem ábyrgur og heilbrigður einstaklingur með hjartað á réttum stað. Dálítið utan við sig á stundum og átti það til að "týna" hlutum....eða eigum við kannski að segja að "gleyma" hlutum? En hvað svosem eru vettlingar, eldhússigti, nafnskírteini (þegar mikið lá við) og fermingarföt í stóra samhenginu? Kröfur hefur daman aldrei gert, bað um 100 kall fyrir tyggjói og skilaði svo afganginum. Bleik og dömuleg föt voru ekki nógu hentug fyrir hana, of skítsækin. ( Mamman reyndi þó mikið og oft.) Lærði á endanum að frökenin hafði sinn eigin fatasmekk og þar kom minn smekkur ekki til greina, en alltaf var hún fín. Líka þegar hún kom fram obinberlega í smókingnum af pabba sínum og í skyrtu af Torfa. Tíminn leið, hún varð okkar besti félagi á ferðum okkar í útlöndum, og við sáum allt í gegnum hennar gleraugu. Líka þegar heyrðist hátt í stjörnunum, þá göptum við bestimann af hrifningu. Einu sinni sáum við hana dágóðan spöl frá okkur húkandi á hækjum sér og fólk dreif að og nánast húkti líka. Þá var mín að skoða maura við vinnu og hóaði bara í næstu menn til að sýna þeim undrið og gleðjast með sér. Svona hefur dóttlan mín verið alla tíð. Á auðvelt með að hrífast með og fá aðra til að taka þátt í gleðinni. Auðvitað er hún ekki alltaf á skemmtivaktinni, en fjandakornið, það er stutt í hana. Nú er hún að upplifa allt þetta í gegnum sína syni, og er fljót að tileinka sér þeirra hugsunarhátt. Hún er nefnilega alveg þrælflottur uppalandi. (Ég held samt að hún velji ennþá á þá föt og komist upp með það!) Síðustu mánuðir hafa ekki verið auðveldir fyrir dömuna mína. Svo mikið hefur gengið á í kringum hana að mér/okkur hefur ekki alltaf staðið á sama. En...enn og aftur kemur í ljós hversu mikill baráttujaxl hún er.......Hún stendur uppi með pálmann í höndunum. Alveg sama hvernig jörðin snýst í kringum hana, hún skal gera gott úr öllu. Því bið ég þess að nú fari útlegð míns elskulegar tengdasonar að ljúka og hann komi hress heim í lítið blátt hús. Svanfríður mín á semsagt afmæli í dag og ég tek ofan fyrir henni á allan hátt. Hjá henni er góðvinkona íslensk og munu þær þeytast um í orði og borði eins og enginn sé morgundagurinn.--- Langar til að vera fluga á vegg þar til næst. Hjartans mín, til hamingju með daginn.

jamm og jæja

2011-07-10T22:26:00.002Z

Þá fór hringvegurinn í sundur. Einmitt þegar ég ætlaði að vera á ferð í skjóli jökla. Náttúran lætur ekki að sér hæða og tekur ekki tilllit til eins né neins! Neitaði að fara fjallabaksleið, þannig að ég kom fljúgandi án bestimanns og fer í lyfjameðferð á morgun. Við Bert stöndum því í ströngu á morgun, sitthvoru megin Atlandsála. Þið sem komið hingað í heimsókn hugsið nú fallega til okkar. Á morgun er ég hálfnuð með lyfin, og þar með þessum sterku lyfjum. Síðustu 4 skiptin eru vægari, og sennilega gefin með viku millibili. Veit ekki hvort það er slæmt eða ekki, en allavega klárast meðferðin fyrr. Kannski þoli ég vikumeðferðina ekki eins vel og hingað til, en það verður seinnitíma vandamál. Má fjandakornið ekki vera að drolla þetta mikið lengur, ég þarf að fara að komast í lítið blátt hús. Ljúfastar yfir og allt um kring þar til næst.

gottgott!

2011-07-04T00:08:00.003Z

Fötin fundin, fötin fundin trala la la la þar til næst. (syngist) Ps. Næstu skrif verða fyrr en síðar því mikið liggur undir. Litla hnátan mín verður stór og um hana ætla ég að skrifa næst, en hvað það verður veit nú enginn. (enn erum við að syngja) Ég ætla bara að láta hugann og puttana ráða för, en helst þó sálinni. Ljúfastar yfir þar til næst.

Ósár og sæl.

2011-06-27T20:32:00.004Z

Ekki þýðir að segjast ætla að skrifa sig frá hlutunum og gera það svo ekki. Kanadaferðin var alveg ógleymanleg, og ég kom ekki söm heim. Veikindi mín létu ekkert á sér kræla og var ég ótrúlega hraust og heppin með sjálfa mig. Gott ef mér bara líkar ekki við mig! ---Tónleikar okkar tókust mjög vel og segi það enn og skrifa: Ég þekki ekki eins sterka liðsheild og karlakórinn Jökull er. Hef ferðast með þeim í 36 ár, og aldrei neitt komið uppá sem spillir tilgangi ferðanna eða vinskapnum. Ég vissi að Íslendingar í Vesturheimi halda í gamla landið með margs konar hætti, en að mér dytti í hug að upplifa það svona sterkt. Að hitta 3ju kynslóð landnemanna og heyra þá tala á nánast lýtalausri íslensku kom virkilega við hjartað í mér. Skil ekki hvernig fólkið komst af á þessum endalausu sléttum með tvær hendur tómar, kunni ekki að yrkja landið, mállaust og allslaust. Svo erum við varla talandi nema að sletta og ælandi hikorðum út og suður! Flugum út og heim með litla appelsínugula fuglinum, og það er ekki gott til afspurnar. 6 klst. seinkun á heimleiðinni og var ég því orðin harla úldin. Inngjöf morguninn eftir, en þrátt fyrir mikla þreytu var dokski voða ánægður með mig og mín gildi. Hef svo gott gildismat sjáiði til. Myndin sem fylgir þessu bloggi sýnir okkur bestimann uppstríluð í konsertfötum og með regnhlíf sem ég fékk að gjöf eftir tónleika. ---Ósköp venjuleg mynd, en tek ég fram að kjóllinn minn er sko Design from Dior. Þannig er nú komið að þessi annars fínu föt urðu eftir í fataskáp á hóteli okkar í Winnipeg! (vonandi hanga þau þar ekki lengur) Hver gleymdi? Nú það veit ég ekki, en sá sem er orðinn meira en sextugur í karlkyni verður að skrifast fyrir þessu. Nú eru hinir og þessir vonandi að redda Diornum og dressi bestimanns. -- Nú ætla ég að njóta þess að vera til og eins hraust og hugsast getur. Hef ekkert orðið veik, og asnalega tímabilið gengur yfir á 4-6 dögum. Eftir næstu inngjöf verð ég hálfnuð með lyfin. Allt líður þetta. Nú er bara að vona að allt gangi fljótt og vel hjá litlu fjölskyldunni minni vestanhafs, þar eru allar bænir mínar. Ég vildi óska að ég gæti einhverju ráðið, þá er ég að tala um það sem ekki er hægt nema í draumum. Enginn á að fá krabbamein fyrr en vel fullorðinn. Hljómar asnalega, en vel fullorðin manneskja hefur lífsreynsluna og langt líf að baki. Ég læt þessa setningu standa þar til næst.

ha ha!

2011-06-11T19:38:00.002Z

Las í rólegheitum Fréttablaðið með mitt fína höfuðfat....Þessi náungi fyllti út eina síðuna og ég er enn að hlæja, og þannig ætla ég til Kanada, en með annarskonar höfuðfat. Ha ha þar til næst.

Veit ekki....allt mögulegt.

2011-06-01T22:46:00.010Z

Skipað gæti væri mér hlítt, og mér var bæði hlýtt og hlítt þegar myndin atarna var tekin. (Ástkæra ylhýra og allt það) Þar sem engin hafði áhuga á skrautlegu orðunum úr síðasta pistli ætla ég ALDREI að upplýsa hvað þau þýða! -- Þetta með málið, hef bæði heyrt gos sett í margföldun þar sem útkoman varð gös, og heyrði konu tala fjálglega á öldum ljósvakans um menningararf.... sem varð að menningarörfum! Er ekki með tuð og tuldur, bara datt þetta svona í hug í þessum "töluðum" orðum. Svo get ég endalaust pirrað mig, en jafnframt brosað þegar íþróttafréttamenn og iðkendur "allskonar" eru að lýsa gangi mála. Fyrir leik, og eftir að hafa tapað leik, nú eða unnið með jafntefli! Hvaða vit hef ég á svosem á svona uppákomum. -- Af mér er annars allt gott að frétta, og hafi ég haldið að ég væri gerð úr afgöngum er það sannast sagna alrangt. Ég er greinilega sterk bæði andlega og líkamlega. (Ok, þrátt fyrir hnén) Mér hefur ekki orðið flökurt og þaðan af síður gubbað. Að vísu geng ég í gegnum asnalegt tímabil í sirka 3-4 daga, en það er varla til að kvarta yfir. Svefnleysi og lopabragð í munni angra mig mest. Lopabragðið gengur fljótt yfir en svefninn er ferlega skrykkjóttur, en hef ákveðið að láta það ekki á mig fá. Það er enginn sem rekur mig á fætur klukkan 7 á morgnana, og ef ég á vonda nótt þá bara sef ég þegar Óli lætur sjá sig. Hafi ég lært á lífið þegar ég átti í sem mesta basli með að halda hnjánum þokkalegum þá held ég að nú sé ég komin með meistaragráðu. Ég er nefnilega ekki í þeim forréttindahópi sem ég hélt ég væri, ég er ekkert endilega búin að fá minn skerf af lífinu, ég er mannleg, ég er breysk og get djöflast út í almættið fyrir vonda meðferð. Ég er núna eins og svo oft áður búin að sjá að ég er þrátt fyrir allt forréttindapía sem glímir við nokkurnskonar lúxusvandamál. Ég er ekki að gera lítið úr því sem ég /við erum að ganga í gegnum, en ... það eru svo margir, svo margir sem hafa það milljón sinnum verr en ég. Það læknar mig að vísu ekki, en ég horfi í kringum mig og þakka fyrir það sem ég hef. Þið þarna úti hafið veitt mér mikinn stuðning, og stuðningur er meira virði en margur heldur. --Takk takk. -- Nú er ég að undirbúa mig fyrir tónleikaferð til Kanada, andlega og líkamlega. Á fullt af húfum, skuplum, slæðum og flotta kjóla, og nýjan augnbrúnalit. Hlakka til þegar allt verður í gróanda á kollinum á mér þar til næst.

aska,eldfjall, dýr og snjór

2011-05-23T22:39:00.003Z

Þetta er náttúrulega ekki bjóðandi mönnum og skepnum. Mikið ofboðslega finn ég mikið til með bændum vestur frá. Við bestimann vorum að músísera á laugardaginn fyrir útskriftanema frá FAS, en drifum okkur svo. Langaði á tónleika hjá KR-ingum í gær og því voum við snillarnir svona ljónheppin að keyra syngjandi sæl vestur í Víkur. Karlakórarnir hans Friðriks sviku ekki eyrun frekar en venjulega, drengirnir sumir stóðu ekki út úr hnefa en sungu eins og litlir strákar geta best sungi', og gömlu kempurnar hafa engu gleymt. Takk fyrir okkur. Nú er bara Harpa eftir. Gott að eiga eitthvað eftir. ---Fór í lyfjagjöf nr. 2 í morgun og var doksi bara vel ánægður með frúna og sagði að blóðgildin mín væru óvenjulega góð, en ég veit svosem ekkert hvað það þýðir eiginlega. Vonandi veit það á gott. Á morgun fer ég í slökun og hvað ég hlakka til að hitta þessa yndislegu konu. Eftir það förum við að huga að heimferð.....sennilega norðurfyrir ef það 'sé' sem virist vera orðið fast í of mörgum sem eiga að tala gott mál! Þoli það illa, en heyrði aftur á móti skemmtileg orð á dögunum. Það fylgdi þeim skýring, en gaman þætti mér vita hvort þið þarna úti hafi heyrt þau notuð. Í næstu skrifum kem ég með skýringarnar. Lifið heil þar til næst og hugsum til allra sem standa í ósköpunum vegna Grímsvatna. Orðin eru...Lomma, slomma, gluggabrauð, glenna og kviðsletta. Kíkið helst ekki í orðabók, ef ske þetta skyldi standa þar svart á hvítu. Góða skemmtun.

2011-05-23T22:38:00.001Z

Númer 200!

2011-05-19T21:48:00.004Z

Einu sinni ætlaði ég aldrei að eignast tölvu, aldrei gemsa eða neitt annað svo flókið! Jæja, ég hef ekki staðið við neitt af þessu, nema heimabankann....hann kemur aldrei...eða þannig. Svo ætlaði ég heldur alls ekki að skrifa neitt á tölvuna sem gæti komið fyrir almenningssjónir. Nú, Kibba kom mér á lagið, sagði að þetta væri svo bráðnauðsynlegt, og hvað gerist þá? Hún hætti að blogga og flaug á vit fésins en þangað ætla ég heldur aldrei. Ég verð fjandakornið að standa við gerða samninga við sjálfa mig. Semsagt fésið og heimabankinn eru ekki í spilunum! Hvað um það, þetta er blogg númer 200 og það finnst mér "cool". Eiginlega afmæli...það á afmæli bloggið o.sv.frv. --- Ég er glöð og bara nokkuð hress. Hárið er að vísu farið, en ég á margar húfur. Eftir Júróvísion hreinlega datt það af. (dularfull tímasetning) Mér fannst það súrt í broti því ég spilaði tónleika með þeim ungverska daginn eftir á Hammondhátíð á Djúpavogi. Gerði það bara með húfu. Ég hef ekki orðið veik, en ýmis asnaleg einkenni hafa gert vart við sig, svo sem eins og allsvæsin svitaköst og ullarbragð í munni. Þá nebblega verður matarbragðið svona ullarkennt, ef þið skiljið hvað ég meina! Annars hef ég ekki yfir neinu að kvarta. Vona svo sannarlega að þetta gefi tóninn fyrir framhaldið, svo áframhaldandi bænir og hlýjar kveðjur eru virkilega vel þegnar. Síðustu dagar hafa einkennst af mikilli prófatörn í skólanum og þessum venjulegu vorverkum þar. Sem betur fer hef ég getað tekið drjúgan þátt í að klára veturinn, og slitum við skólanum nú í dag. Samkennarar mínir eru núna úti í þeirri guðsgrænu að fagna lokum og er ég með þeim í huganum. Þarf að undirbúa mig andlega og líkamlega fyrir næstu lyfjagjöf sem verður á mánudaginn. Mér finnst núna eins og allt sé á uppleið, vorið og gróandinn, minn elskulegi tengdasonur reyndist ulla á skjaldkirtilinn og Svanfríður mín og snúðarnir eru flottust. Hvað get ég beðið um meira? Þar til næst sendi ég ljúfastar yfir.

Í faðmi blárra fjalla.

2011-05-08T20:42:00.007Z

Ég heilsa ykkur öllum með bros á vör. Síðan síðast (fyrir utan fyrstu nóttina eftir inngjöf) hefur allt gengið vel og vona ég að nú hafi ég gefið tóninn um það sem koma skal.-- Er að læra á líðanina og læra að sættast við hlutskipti mitt næstu mánuði. -- Vorið komið, allt er að lifna til lífsins og ég ætla að taka þátt í þeirri lífsbaráttu. Á skutluferð minni um hornfirska "búlluvardinn" er yndislegt að sjá fjöruna og fjörðinn fullan af lífi. Ótal eyjar kúra í firðinum fullar af fugli. Umlykjandi þessa fegurð eru svo jöklarnir þannig að manni vefst oft tunga um tönn gagnvart fegurð náttúrunnar hér eystra. --- Að vaða úr einu í annað hefur aldrei verið bannað, en mikið lifandis ósköp gerði ég góð skutlukaup hér um árið, því Frelsi ég finn!---- Nú, svo ég svo yfir mig glöð að litla fjölskyldan mín skuli nú loksins ná saman í stóra landinu. Það voru björt bros á skybinu í dag. Til stóð að við bestimann færum til þeirra frá Kanada 19. júní, en það bíður betri tíma, en spilandi ætla ég til Kanada. Þar til næst sendi ég ljúfastar yfir úr 8 vikna reyklausu koti.

Hænufetið.

2011-05-02T21:42:00.004Z

Ég vil byrja á að þakka ykkur öllum sem styðjið svo vel við bakið mitt með bænum og góðum kveðjum. Mætti í morgun illa sofin og full kvíða í fyrstu inngjöfina, en hefði alveg getað sleppt þessum látum. Allt gekk eins og í sögu, æðin var góð ég reyndi að hugsa fallega um þetta góða efni sem á að lækna mig. Er með slatta af pillum í farteskinu við ógleði, og svitna eins og húðarklár. Ekki ætlast ég til að komast í gegnum þetta án þess að finna fyrir því, en það veit guð að ég vona að hliðarverkanirnar verði vægar. Vonandi verður máttur allra góðra bæna það mikill að bærilegt verði. ---Við bestimann fórum á tónleika Fóstbræðra sl. laugardag og nutum hverrar mínútu, og ekki var síðra kvöldið í óperunni. Maður lifandi hvað lífið var gott þennan dag þrátt fyrir vetrarveður og færð, asnalegt svona á vordögum, en sló svo í 15 stig í dag og stór hópur fólks hljóp hér framhjá léttklætt með þunga byrði á hausnum, og eða í fanginu. Talandi um kýr á vorin? Fyrsta skrefið var stigið í dag, og ég ætla að líta á hálffullt glasið en ekki hálftómt. Lífið er bara nokkuð þokkalegt núna, og ég vona að ég geti sagt það líka þar til næst.

Næsta skref

2011-04-30T00:34:00.005Z

Stórtónleikar í gærkvöldi, og flottir, maður lifandi og nánast fullt hús. Í stað blómvandar í lokin fékk ég svakalega töff húfu. Sé mest eftir því að hafa ekki opnað gjöfina og spilað aukalögin með hið flotta höfuðfat. Get nú státað af einum sjö höfuðfötum sem virkilega slá út hattabilunina í brullaupi nokkru bresku sem vonandi endist sem lengst. -- Sjúkraþjálfan linaði auma vöðva í v.handlegg í morgun og er þetta fyrsti dagurinn í fimm vikur sem ég finn verulegan mun til hins betra þrátt fyrir mikið álag í gærkvöldi. Í morgun tók síðan hárgreiðsludaman mín við mér með sinni yndislegu nærveru og gerði mig gasalega drengjalega til höfuðsins. Svei mér , ég er fín en doldið létt á hoveded. Sumsé, er í stífri aðlögun fyrir lyfjagjöf mánudagsins. Veit ekki "rassgat" hvernig hún kemur til með að virka á frúna, en vona og trúi því út í hið óendanlega að ekkert hér eftir geti orðið eins slæmt og það sem búið er. Er þó ekki að kvarta, en þetta hafa verið djöfullegar vikur, en ég læt ekki bugast. Á morgun ætlum við bestimann á tvenna tónleika....sjáið til...menningarferð í bland við annað. Fóstbræður klukkan "fjégur" og óperan klukkan átta. Þessir yndislegu tenorar eru flottir hver á sinn hátt, en ef þeir ætla að keppa hver nær hæst og með mestu hljóðunum, þá lem ég þá með hækjunum. Get það alveg skal ég segja ykkur. ---Nú er kominn "Össurar"tími á þessi skrif svo hætta ber á stundinni. En hvað gerir maður ekki þegar Óli Lokbrá neitar að kíkja við? Bestimann kom með "frábæra" lausn á dögunum sem mér líst vel á, allavega ef maður er ekki raunsær,,,,,,bara ástfanginn eftir tæp 40 ár. Bestimann langar til að ræna mér og taka mig á eyðieyju þar sem ekkert slæmt getur komið fyrir..... Vitið þið hvar þessi eyja er? --Ég veit hvar hún er....Ætla ekki að segja ykkur núna hvar hún er, en endilega reynið að finna það út. Ég ætla að upplýsa ykkur seinna hvar hún er. Ég á þetta blogg og ræð því öllu hér, líka þeirri eyðieyju hvar bestimann ætlar að planta sér með sinn ránsfeng. Elskurnar þarna úti, ég þarf allan styrk sem þið getið gefið. 2. maí er dagurinn sem ég þarf á ykkur að halda. Þar til næst skal menningin blómstra og við bestimann ætlum að lifa lífinu lifandi þar til næst.

Að kvöldi dags.

2011-04-22T22:39:00.004Z

Þrátt fyrir allt náði ég að klára tónleika með Gleðigjöfum og Stökum Jökum, þau skiptu með sér tónleikunum. Á þessum myndum sjást stakir syngja með mínum mönnum úr Gleðigjöfum, svo tökum "við" stakir lagið uppá við og erum vinir. Sveinar kátir og allt það. Ég var alveg 100% á því að reyna að klára þessa tvo hópa mína með tónleikum, og það hófst. Var í raun góð æfing fyrir tónleika karlakórsins sem verða í næstu viku, því þar þarf ég að taka nokkra góða spretti á píanóinu. Hef þó ekki alveg orku í að sitja við æfingar mjög lengi, en reyni að gera eins vel og ég get. --- Lífið er nokkuð þokkalegt á þessum bæ og vorið er komið. Tjaldurinn vappar í fjörunni, lóan er í stórum hópum á kirkjuhólnum og þrestirnir eru að undirbúa búskapinn hér í garðinum. Hef ekki getað notað skutluna mína núna í nokkurn tíma og er virkilega farin að þrá að nota hana, en þori ekki að offra heilsunni í útivist því lyfjagjöf hefst eftir rúma viku.
Er nokkuð bjartsýn á sjálfa mig eftir að hafa fengið þær fréttir að beinaskanninn sýndi einungis fögur bein! Það var síðasti hræðsluferillinn. "Upp með sálina stelpa saggði ég þá" og við það ætla ég að standa þar til næst.

Húfur og hattar

2011-04-16T22:54:00.006Z

Sko, ég er kona sem hef aldrei notað höfuðföt. Í mesta lagi hef ég sett á mig skyggni (ágætt) í mikilli sól á suðurslóðum. Núna er ég sextug og í aðlögun! Það er sko hreint ekkert gefið að mér líki við að nota húfur og hatta. Hvað um það, aðlögunin hlýtur að skila sér. --- Ef þið rekið augun í veggteppið að baki mér, (sem þið komist ekki hjá) keypti ég það fyrir margt löngu af mikið fötluðum listamanni sem bjó í Skálatúni. Horfði smám saman á listaverkið verða til, en það tók langan tíma að klára það. Peysan góða sem ég klæðist er einnig listaverk, og ég sjálf sem manneskja er líka listaverk. Maðurinn er eitt allsherjar listaverk. -- Bíðið bara þar til næst, ég á fleiri húfur!

jamm

2011-04-13T22:20:00.002Z

Tók stórt skref í dag, og fékk þrjár húfur, fjandi smart barasta. Allavega ætla ég að horfa þannig á þetta. Undirbúningur er af hinu góða tel ég mér trú um og þar sem ég er svo trúuð á sjálfa mig get ég gert allt mögulegt. Líka að vera eins og Florence Nightengale einn daginn, Mary Poppins annan daginn og Greta Garbo þann þriðja. Svo ætla ég líka að eiga túrban að hætti ríkra olíufursta! ----- Í síðustu suðurferð drukknaði minn dásamlegi sími í LGG morgundrykk. Fer ekki út í það nánar, en það er víst hægt að drekkja síma í LGG. Svaraði ekki kosnaði að gera við hann, svo í morgun lagði ég í símakaup. Og það get ég sagt með svo miklum sann að ég veit akkúrat ekkert um fídusuna í þessum græjum. Sá Nokiasími sem nálgaðist að vera eins og sá sem drukknaði fæst ekki í landinu sem stendur, svo þá helltist yfir mig valkvíði, og ekki hafði afgreiðslumaðurinn nokkurn skilning á fötlun minni. Ropaði því þó út úr sér að þessi hérna væri mikið keyptur og þætti góður. Það dugði mér og ég festi mér einn þannig. Spurði mannin hvort þetta væri Nokia........Nei....þetta er LG! Það lá við að ég skellti upp úr. Síminn er flottur, ekki vantar það, en ég þyrfti að fá einhvern í 5 bekk til að kenna mér á hann. ---- Fer í síðustu rannsóknina á morgun fyrir lyfjagjöfina, og verð fegin að fá hvíld frá amstrinu þar til hún byrjar. Sendi ljúfar yfir þar til næst.

Áfram skal haldið

2011-04-09T20:23:00.003Z

Enn og aftur þakka ég ykkur þarna úti fyrir stuðninginn, hann er ómetanlegur. --Nú er að halda í næsta verkefni, og það geri ég með bjartsýnina að vopni og þeim styrk sem ég finn allsstaðar. Eftir ótal rannsóknir og viðtöl við teymið er meðferðin ákveðin, og byrja ég í lyfjameðferð 2. maí. Fæ inngjöf á þriggja vikna fresti, og alls verða þær átta. Fjórar fyrstu með dálitlu trukki, en hinar fjórar ögn léttari. 8. ágúst er þá þeim kafla lokið, og sá næsti tekur við. Ég er á fullu að reyna að undirbúa mig andlega fyrir það sem koma skal, þannig að sem fæst komi mér á óvart. Ég hef líka ákveðið að gúggla ekkert eða að reyna að gerast sérfræðingur, og fara ekki eftir rauna/reynslusögum annarra. Þetta hljómar kannski hrokafullt, en það getur enginn sagt mér hvernig mér kemur til með að líða, því hver og einn er sérstakur og upplifir hlutina á mjög ólíkan hátt. Ætla því að leggja allt mitt traust á þá sem eru að lækna mig, og reyna að halda mér eins flott á floti og ég get. Hef fulla trú á mér og mínu teymi og hana nú. ---- Þrátt fyrir allt næ ég að mestu að klára mínar skuldbindingar fyrir vorið. Tónleikar með Gleðigjöfum, Stökum jökum og karlakórnum nást í þessum mánuði, en kennslunni næ ég því miður ekki að klára. Ferð okkar bestimanns í lítið blátt hús frestast örlítið, en vonandi "meika é´ða" í Kanada. Á ljúfum nótum bið ég ykkur vel að lifa, og munum að lífið er of gott til að eyða því karp og vitleysu. Þar til næst.....

kafli 2

2011-03-31T21:29:00.003Z

Jæja gott fólk, nú hefst kafli 2. Ekki varð mér að ósk minni um auðveldu leiðina út, ónei. Lyfja- og geislameðferð verður mitt aðalverkefni næstu mánuðina, en byrja ekki alveg strax. Er algjörlega meinalaus, og ekkert hefur dreift sér. Fyrir það má þakka. Nú hefur öllu mínu lífi verið snúið á haus og ég er greinilega ekki í neinum forréttindahópi sem sleppur alltaf! Ég ætla ekki að ríða grindum og görðum, reyni heldur að tækla þetta á annan veg. Bjartsýni og æðruleysi verða því að vera mínir fylgifiskar á næstunni, ég má ekki við öðru. Hvort það tekst alltaf veit ég ekki, en það veit sá sem allt veit að ég ætla að leggja mig alla fram, en ég er viss um að við bestimann eigum eftir að gráta, bölva og hlæja, en saman ætlum að komast í gegnum streðið. Þið þarna úti hafið veitt mér mikinn stuðning, og stuðning þarf ég áfram. Ég hef ákveðið að skrifa á síðuna mína eftir því sem ég get, finnst eins og það kunni að hjálpa mér. Nú ætlum við heim á Höfn í nokkra daga og ná vopnum okkar. Semsagt, svona fór um sjóferð þá þar til næst.

dagur 9

2011-03-29T23:04:00.003Z

Dagurinn í dag var fjandi strembinn, en losnaði þó við drenið. Þá er bara ein hjásvæfa eftir sem ég að reyna að vingast við. Matarlystin lætur aðeins á sé kræla, en þetta er óttalegt kropp. Ég fæ lystina ekki fyrr en eftir fimmtudaginn, og dett svo almennilega í gírinn þegar ég kemst heim. Þegar ég hugsa og horfi á litla fólkið mitt fyrir vestan eykur það kjarkinn og bjartsýnina. Í hana rígheld ég og bið enn og aftur að fimmtudagurinn gefi mér byr undir báða vængi og taki smám saman stóra kökkinn sem læðist að mér af og til og sendi hann austnorðvesturogniður. Svo mörg voru þau orð þar til næst þið góða fallega fólk.

Dagur 7

2011-03-27T22:38:00.003Z

Annars er ég hætt að telja því þetta er bara ég! Lífið lufsast áfram í dálitlum hægagangi sem er gott bæði fyrir sál og líkama. Ég hef lært það í gegnum tíðina að með því að anda djúpt og ná venjulegri hugarró eru mér margir vegir færir, ég geri eins og dýr eyðimerkurinnar, hægi eins mikið á líkamsstarfseminni og ég get. Blóðþrýstingur er því venjulega þessa dagana 67 á móti 122, eða alveg eins og hjá reyklausri unglingsstelpu!. Húmorinn minn er að ná sér á strik sem sannaðist í fyrradag. Fór í stólaleikfimi hér á stofnuninni og var langyngst. Allrahanda æfingar með höndum og handleggjum þar sem ég var ekki að sýna tilþrif þrátt fyrir góðan vilja. Ok hugsaði ég, það kemur, bara 3 sólarhringar frá aðgerð. Síðan voru fótaæfingar og þá skeit nú í það! Ég svosem gat allt sem ég átti að gera, en frú tónlistarkennarinn var alltaf skrefi á eftir og var það verulega fyndið. Ég vissi alveg hvernig átti að fara að þessu, en hljóð og mynd fór ekki saman. Allavega lyftist sálin töluvert, og hún hélt takti. -------Nú eru 4 dagar þar til stóridómur fellur á einhvern veg. Mig langar svo að koma vel út úr þessu að mig verkjar. Mig langar svo að allir komi vel út úr öllu svona, en það er barnaleg einföld ósk því skyldi ég sleppa en ekki hinir? Þið skiljið samt hvað ég er fara. Að fara? jú, ég ætla til Kanada í söngferð og líka í lítið blátt hús. Allar góðar vættir gefi mér styrk til efna þetta allt. Þið úti vitið hreint ekki hversu mikinn styrk þið hafið gefið mér, og munið gera áfram. Á þessum nótum ætla ég að reyna að sættast við hjásofelsin mín, drenið og draugaverkina. Ef ég næ 4 tíma svefni dansa ég eins og ein góð orðaði það svo skemmtilega. Það er kátínuhopp þar til næst.

Dagur 5

2011-03-25T22:15:00.002Z

Sterkari í dag en í gær, og sálin bjartari. Kemst ekki í neitt nema í serk og víðar náttbuxur, en þær ku jú vera í tísku. Vonandi verð ég laus við drenið fljótlega eftir helgi, og þá ætla ég að fara í föt með stóru effi. Ég finn svo mikinn stuðning og mikla hlýju allsstaðar, það er örugglega mikil lækning sem kemur frá öllum þessum fallegu sálum. Þegar við bestimann fengum greininguna henti ég sígarrettunum og þar við situr, og ég er svo hreykin af mér. Í dag í vel upplýstu samfélagi ætti enginn að byrja að reykja, það er bara þannig. Að takast á við reyklaust líf er létt, og jafnvel á stundinni sem ákvörðunin var tekin. Ég er nefnilega þannig sem hrútur.......allt eða ekkert! Ég laumaðist niður í morgun í píanóið sem hér er og ég gat spilað. Ég veit náttúrulega ekki um úthaldið nákvæmlega núna, en krafturinn er til staðar og enginn dofi í vinstri handlegg. Enn og aftur gott fólk, takk fyrir stuðninginn og ef ég má gera kröfur þá er vel þegið að þið haldið áfram að hugsa fallega því biðin er doldið erfið. Þar til næst sendi ég ljúfar yfir.

dagur 3.

2011-03-23T21:00:00.002Z

Mikið þakka ég góðar kveðjur og bænir mér til handa. Það er ómetanlegt að vita af ykkur öllum þarna úti. Nú er fyrsti kaflinn búinn, og við tekur rúmlega vikubið sem vonandi endar vel. Ég ætla að halda áfram að hugsa fallega, og standa mig. Við bestimann sendum ljúfar yfir þar til næst.

Ferðalag

2011-03-20T21:24:00.002Z

Kæru góðu vinir þarna úti, ég þakka innilega fyrir hlýhug og góðar óskir. Í fyrramálið legg ég af stað í þetta ferðalag og vona að mér takist að ulla framan í allt sem er ljótt og ógeðslegt. Ég veit ekki hvenær ég skrifa aftur, en þar til sendi ég ykkur kveðju Guðs og mína.

Rússibanaferð!

2011-03-18T21:53:00.002Z

Kæru vinir þarna úti. Nú er ég að upplifa eitthvað sem ég get ekki lýst öðruvísi en verulegum hremmingum. Mér finnst eins og ég hafi keyrt stjórnlaust á steinvegg. Fyrir tveimur vikum fór ég í árlega brjóstaskoðun, og núna stend ég frammi fyrir að missa annað brjóstið. Aðgerðin verður gerð á mánudaginn og það eina í stöðunni er standa í báðar fætur. Ég er sterk kona, þokkalega greind, hraust, bjartsýniskella að eðlisfari og ætla mér að reka þennan fjanda af höndum mér. Þetta geri ég ekki ein og vinalaus. Þvílíkt lækna og hjúkrunarteymi sem heldur utanum okkur...... Þetta fólk kann sitt fag, og á það ætla ég að treysta. Fjölskylda okkar beggja sem og vinir eru gull. Vinátta og sterk fjölskyldubönd gera kraftaverk vil ég trúa. Bestimann er sem fyrr minn klettur, og ég hans, svo saman erum við gott team. Restin af teyminu okkar er í landinu stóra hvar ég vona að Bert verði kominn heim til að halda utanum sig og sitt fólk. Lifið í friði og látið tékka á ykkur öll sem eitt. Þar til næst.

Bara smá......

2011-03-11T22:41:00.002Z

Ætlaði að skrifa, en læt það bíða betri tíma. Nú er hugurinn við tónleika sunnudagsins með þeim ungverska, en mig vantar mína alkunnu hugarró. Hún kemur, og skal koma þar til næst.

Ég er glöð

2011-02-27T21:56:00.003Z

Eftir hálf leiðinlega viku birti þó upp og beinhimnubólgan í mínum vesælu fótum gaf sig. Fyrir það er ég glöð. --Skemmti mér því prýðilega með mínu fólki í karlakórnum á árshátíð í gærkvöldi, hvar ég fékk þennan líka æðislega hring að gjöf frá þeim. Vatnajökull heitir gripurinn og fékk ég ást á honum strax, sem er óvanalegt með mig þegar kemur að skartgripum. Afmælisgjöfin hitti því beint í mark, en dagurinn er þó ekki alveg strax. Er semsagt líka glöð yfir að ná því að verða sextug, og skammast mín ekkert fyrir að upplýsa aldurinn. Það ná honum nefnilega ekki allir. Skil ekki þetta með konur og aldur.... við ættum frekar að þakka fyrir hvern dag og vera stoltar af að hafa náð honum og bera höfuðið hátt. Í Gleðigjöfunum mínum eru bara heldri konur, og þær eru upp til hópa fallegar og frjóar. Svoleiðis ætla ég að verða þegar ég verð stór.--- Mánuðurinn senn á enda og þá eru bara "svona margir dagar" þar til ég flýg á vit ævintýranna. Með þeim orðum sendi ég ljúfar yfir þar til næst.

Í boði hússins.

2011-02-19T22:43:00.001Z

Fyrstur kemur fyrstur fær!

Björt og brosandi...

2011-02-13T21:34:00.007Z

Sunnudagskvöld og heimurinn bíður eftir að ég taki þátt í lífsleiknum.

Ég ætla svo sannarlega að gera það, og vonandi með miklum bravúr. Í dag taldi ég svona á puttum og tám allavega 80 lög sem ég þarf að kunna mjög vel, og finnst mér það hálfur annar hellingur. Æfing með þeim ungverska gekk vel í gær, og tónleikar um miðjan mars. Þá verður stutt í að ég, unglambið eigi sko stórafmæli. Sumir læðast með veggjum þegar þeir ná góðum aldri, og er ég svosem engin undantekning þar á. Sem er frómt frá sagt asnalegt, því það ná ekki allir að eiga afmæli. Ætlaði semsagt í lengstu lög að skauta framhjá deginum, en bestimann sem er ennþá að reyna að axla ábyrgð á flettaradæminu fékk mig ofan af "skautunum". Auðvitað hefur maðurinn rétt fyrir sér, eins og alltaf!!! Tónleikar skulu haldnir og öllum boðið.... ykkur líka. (eða þannig) Nú, svo kemur vorið með tónleikahrinu og prófum....Eyjólfur verður búinn að missa tönn og Natti farinn að bíða eftir að hann missi líka tönn! Svo er Kanadaferð og AMERÍKA, en þar ætla ég að halda uppá afmælið mitt á hverjum degi. Ég ætla að knúsa mitt fólk eins lengi og þau nenna að knúsa mig. Núna ætla ég hinsvegar að setja upp bjartsýnisgleraugun og krossa fingur að mér takist þetta allt saman án stórskandals. Hvernig er það, eru engin svona bjartsýnis-Bröste í boði?! Jæjajæja, þar til næst sendi ég ljúfar yfir.

Axlaröxl.

2011-01-28T20:11:00.007Z

Það þykir sko ekki fínt nú til dags að axla ábyrgð, en menn tala þó fjálglega um að svo beri að gera.--- En það eru bara hinir sem eiga að gera það.--- Ég veit ekki betur en ég hafi þurft að axla ábyrgð þegar ég fimm ára var látin skila dúkkulísunum sem ég stal forðum úr bókabúðinni, var látin skila góssinu! Ég bar líka ábyrgð þegar ég sló víxilinn fyrir mínu fyrsta píanói á fullorðinsárum, og ég hef alltaf, segi og skrifa, axlað ábyrgð á velferð minnar fjölskyldu. Þó það nú væri. ---Fyrir nokkrum árum var ég að spila konsert með góðri óperusöngkonu, og þurfti flettara í einu stykkinu. Þar sem nótnalesandi flettarar liggja ekki á lausu fyrir hunda og manna fótum ákvað bestimann að nú væri komið að því. Hann skyldi altso fletta, það væri nú ekki mikið mál. Æfði sig vel og lengi, og ég þurfti ekki að rymja "fletta núna" út úr mér á ögurstundu. Allt gekk vel þar til kom að síðasta konsertinum. Hann fletti jú alveg á réttum stað, gekk síðan frá píanóinu og tók hækjurnar mínar með sér! Í klappinu sá ég hvar hann sat aftast í salnum skælbrosandi með hækjurnar mínar á milli hnjánna. Þetta gat varla orðið asnalegra. Axlaði hann ábyrgð? Ég veit það ekki, því það er enn hlegið að atvikinu. Í ljósi líðandi stundar ætla ég að hætta að hlæja að þessu og krefjast þess að minn bestimann axli ábyrgð á þessu flettaradæmi og biðjist að minnsta kosti afsökunnar. Ég ætlast þó ekki til að hann segi sig lausan frá mér og mínum frekar en hinir þarna úti. (sitji hann sem fastast) Nú er Kanadaferð framundan, og tel ég nokkuð ljóst að ég þurfi flettara, en bestimann verður ekki fyrir valinu! Ég vil að menn axli ÁBYRGÐ þar til næst. ----- Ps. Það er eins gott að minn elskulegi sé ekki að þvælast um á blogginu!.

Fegurð.

2011-01-18T21:16:00.006Z

Það eru ekki allir með sömu skoðun á hvað er fallegt, en hver skoðun á rétt á sér.

Ég upplifi mikla fegurð þessa dagana, og er hún fólgin í ýmsu. Hér er alauð jörð, en birtan er að aukast, hænufet hvern dag. Það er fegurð fólgin í því. Hreindýrin sem þvælast fyrir okkur í mínum fjórðungi eru líka falleg, og skýin eru dásamleg. Ungur nemandi minn sem hélt að tiltekin nóta héti Þ var líka sætt. Lítill frændi bestimanns sem var á heimleið frá dagmömmu í dag í fylgd mömmu og ömmu var dásamlegur á sínum stuttu fótum. - Það var fallegt.- Í kvöld var kóræfing hjá mínum Gleðigjöfum hvar sem hver og einn er fallegur og veitir ekkert annað en gleði. Margt annað get ég talið upp sem er fegurð í mínum kolli, en sennilega gubba þá einhverjir af væmninni. Mætti ég þá frekar biðja um svona fegurðarfréttir í fjölmiðlum en þær sem dynja yfir okkur alla tíð, og ég skal glöð hafa gubbupoka mér við hlið ef væmnin keyrir úr hófi. --Á þessum nótum í Þ sendi ég ljúfar yfir þar til næst.

Hvippurinn og hvappurinn!

2011-01-09T20:26:00.003Z

Ég vil byrja á því að óska ykkur öllum gleðilegs árs, með þökk fyrir innlitin á síðasta ári. Það hefur heldur fækkað í þessum bloggheimi frá því sem áður var, og sakna ég margra. Er haldin einhverju heilkenni þar sem mér finnst að allt eigi að vera eins og var, en altso eftir mínu höfði!

Jólin eru búin og grýla farin, en það verður víst ekki langt þar til jóladótið verður tekið fram á ný ef fer sem horfir. Nánast kominn miður mánuður. Grýluljósmyndin hefur fengið sinn sess á heimilinu og enn fær bestimann smá hland fyrir hjartað við að horfa á hana! ---- Eins og það er gott að flækjast um á náttbuxunum í góðu fríi er jafn ömurlegt að þurfa að hanga í þeim og vera með samviskubit. Bölvuð flensupest gerði mér lífið leitt í viku, en nú er ég að ná vopnum mínum og held glaðbeitt og hress út í vinnuvikuna og er bara bjartsýn. Ekki svooo langur tími þar til litla fjölskyldan mín í Ameríku sameinast á ný, og ekki svoooo langt þar til við bestimann sjáum þau. Ég er hreykin eins og hani á haug hvað þau hafa öll staðið sig vel. --- Hef ótrúlega lúmskt gaman af þegar dóttlan mín lýsir talanda nattalíusar. ----Ég viðhef (ó)-virka hlustun og brosi í laumi og minningarnar flæða fram, því einu sinni var hnátan lítil og þurfti að tala, og hún gat talað endalaust. Þegar við vorum t.d. að koma frá Reykjavík og sáum Höfn af hæðinni hjá Stapa var eins og flóðgáttir hefðu endanlega opnast, og bunan stóð út úr henni. ---Yndislegt í minningunni.---Mér skilst að ég hafi verið eins sem barn, og ef enginn nennti lengur að hlusta þá söng ég bara. Enginn skyldi halda að eðlið segi ekki til sín. --- Áramótaheit gaf ég engin nema þau að halda áfram að reyna að vera mér og öðrum góð. Á þeim nótum sendi ég ljúfar yfir þar til næst.

Grýluljósmynd

2010-12-29T22:12:00.009Z

Titillinn hefur alls ekkert að gera með myndina, bara að komi skýrt fram! Myndin atarna er af þeim mönnum sem ég elska mest að öðrum ólöstuðum. Það er þetta með Grýlu, en Eyjólfur minn er ekki alveg að gúddera þetta gerpi. Elskar hana en er alveg dauðhræddur við illfyglið. Natti minn er svoddan garpur ennþá (enda bara baby) að Grýla er ekkert svo skelfileg. Ég á alla sveinkana í styttuformi ásamt foreldrunum og kattarræksninu og hef verið í gegnum stutta ævi Eyjólfs sýnt honum þetta hyski á skybe. Augun hafa alltaf orðið stór og þessi svipur komið, elska ykkur og hata. Þegar við bestimann fórum svo með "dýrðina" til Ameríku gat þessi litli gutti ekki beðið eftir að sjá familíuna. Allspenntur, frómt frá sagt. Hann stóð við hjónarúmið og hélt sér vel í. Þegar Grýla birtist seig hann neðar og neðar þar til hann hvarf og kallaði á mömmu sína. Þetta var dásamlegt andartak. Tek það fram að enginn hefur nokkurn tímann hrætt hann á kellu, en gömlu vísnabókina á hann. Það segir sitt fyrir hugmyndaflugið.---- Þá kemur altso að bestimann og hans Grýlu. --- Í fyrstu ferð okkar vestur sá hann ljósmynd af verkamönnum í kaffipásu við að byggja Rockefeller center hvar þeir sitja á þverslá og hafa það huggulegt. Fyrir neðan blasa skýjakjúfarnir við eins og legókubbar að stærð. Minn maður tók andköf og fékk gæsahúð af lofthryllingi, en vildi óður og uppvægur eignast svona mynd. Ekki gekk það þá og ekki næst eða þarnæst. Hvað kemur svo upp úr pakka frá dóttlunni.... ljósmyndin góða, og minn maður tók andköf þegar hann sá hana. Rétt eins og Eyjólfur þegar Grýla birtist. Nú er þessi hrikalega mynd komin upp á vegg í góðri augsýn fyrir bestimann, og er eins víst að hann venjist henni með tímanum eins og litli snúðurinn lærir að kella venst með aldrinum. --- Litli kettlingurinn minn bæklaði í formi jólatrés stendur sig vel, og þar sem stærsta holan var liggja jólasveinar og könglar í hrúgum. Þar sem mesta gapið er neðanmáls sitja tvær flottar steinstyttur af manni og konu í íslenska búningnum, en þær gerði góður nágranni. Þetta er bara fallegt og vona ég að tréð kunni okkur góðar þakkir fyrir nostrið. Ég sendi mínar bestu óskir um friðsæl áramót og gott komandi ár þar til næst.

Bráðum koma jólin.

2010-12-22T23:05:00.006Z

Ekki veit ég hvert tíminn flýgur, en ég ræð svosem engu um hversu hratt hann fer. Það segir mér þó eitt, ég er lifandi og nýt þess að vera til. --Fékk skemmtilegan tölvupóst frá Ástralíu hvar sem fannst mynd af mér, sennilega eins og hálfs árs gamalli. Ég vissi ekki að nokkur hefði haft rænu til að taka mynd af mér á þessum tíma, en vænt þótti mér um að fá hana. Nú þarf ég bara að eignast "orginalinn". Eftir skóla og tónleikahrinu var gott að komast í jólafrí og njóta þess að undirbúa jólin, hef t.d. verið mjög dugleg að lesa, leggja kapal, ráða krossgátur og spila scrabbl. Þess á milli hugsa ég með söknuði til fólksins míns í litla bláa húsinu, og set upp svona einn og einn jólasvein. ---Við bestimann fórum á stúfana og keyptum okkur jólatré, normansþin. Núna sem oftar vildi ég lítið og feitt tré, og keyptum við eitt án þess að skoða það. Ákváðum bara að þetta væri fallegasta tréð hingað til. Jamm, svo var nú ekki með þennan kettling. Tréð er afskaplega misheppnað, eiginlega "doldið" ljótt. Samt sem áður erum við ákveðin í að þetta tré sé verulega fallegt. Allavega styrktum við gott málefni með kaupunum, og jólin koma ekkert endilega með þráðbeinu og ófötluðu tré. --- Umbúðir?--- Ég þekki góða og fallega konu sem hafði tengdamömmu sína, mjög fullorðna á heimilinu. Þá var fiskbúðingur í dós nýnæmi fyrir gömlu konuna, og eini maturinn sem hún vildi hafa á aðfangadagskvöld, því ket gat hún etið alla aðra daga! Þau áttu góð jól.--- Meyr í hjarta sendi ég mínar bestu jólaóskir til allra.---

Jamm og jæja

2010-12-12T22:36:00.002Z

Ef þið haldið að ég sé þarna bara upp á punt er það hinn mesti misskilningur, og það er mjög gaman að tromma á svona flott hljóðfæri. Svei mér þá ef ég væri ekki til í að eiga eitt slíkt. Í morgun var hinn árlegi jóla-morgunverður hjá hópi góðra kvenna, og þá kemst ég í jólaskap. Fyrstu tónleikar tónskólans búnir og tvennir eftir. Stakir Jakar sungu á HSSA í dag, og í gær var jólastund hjá heldri borgurum staðarins. Í gærkvöldi fórum við bestimann á danskt jólahlaðborð að hætti Vivi, og var ég í raun uppgefin á átinu. Hvað eiga þessi jólahlaðborð eiginlega að þýða? Á maður ekki að hálfsvelta sig á aðventunni? Ég bara spyr svona í barnaskap mínum. ---Oft hefur verið ritað og rætt um slys í heimahúsum, og margar fyndnar sögur fylgt, þótt slys séu alls ekki fyndin. Ég lenti sem sé í hinu mesta basli í fyrrakvöld við klósettþvott! Allt orðið hreint og fínt þegar ég sé að seturnar á stellinu eru við það að falla með skelli, og skelli þoli ég ekki. Með undraverðum viðbrögðum hnjálausrar konu rak ég hægra "hnéð" uppundir til að draga úr skellinum....Úff.. hann lenti beint á hnjáskelslausum lið, og ég horfði á marið koma fallega fram. Með báðar hendur fullar að hreinsiefnum stóð ég á hinni ónýtu löppinni og sagði voða ljótt. Þetta var eiginlega bæði hallærislegt og asnalegt, en jafnframt fyndið. ----Næsta vika verður undirlögð af jóla jóla, tónleikum og alles. Ég ætla að njóta þess að vera með og bið ykkur öll að gera slíkt hið sama þar til næst.

Misjafnt hefst ég að ------ líka reiðist ég.

2010-12-02T22:47:00.003Z

Fyrst voru há-klassískir tónleikar með þeim ungverska, og allt ætlaði um koll að keyra rétt sem á rokktónleikum væri, enda maðurinn fantafínn. Kvöldið eftir var gömludansaball með karlakórnum, allt önnur tónlist sem ég hef gaman af líka, en kýs þá klassísku. --- En þá að reiðinni: Horfði í kvöld á fréttir sem komu mér til að gráta. Gráta af meyrheitum, væntumþykju og yfirleitt af öllum tilfinningaskalanum. Ætla "þeir" virkilega að slá út heimahjúkrun langveikra bara? Er ekki allt í lagi með þessa svokölluðu ráðamenn sem ætla svo að eyða allt að 700 milljónum í stjórnlagaþing.( sem verður örugglega hærri upphæð, því "þeir" kunna ekki að gera almennilega áætlanir) Mér verður bumbult og fæ aukaverki í hnén. Ég skal glöð borga meiri skatta ef ég get verið viss um að svona þjónusta leggðist ekki af. Skömm sé þeim öllum barasta sem láta sér detta yfirleitt svona nokkuð í hug. --- Ég er reið, en það þarf yfirleitt mikið til.--- Nú er ég búin að ná mér niður, en ég ætla rétt að vona að "velferðarstjórnin" raði upp á nýtt. --- Á rólegri nótum er ég að upplifa aðventuna og öll ljósin í kringum mig. Jólasveinarnir komnir á sinn stað og sennilega fer Jesú og hans fólk blikkandi upp um næstu helgi. Hugurinn dvelur þó drjúgum hjá dóttlu minni og guttunum tveimur, eins hjá föðurnum sem er í aðstæðum sem ég vildi ekki vera í. Lifið lífinu fallega, og njótið þess að vera til með ykkar fólki, og ekki gleyma smáfuglunum þar til næst. Ps. Músarrindillinn er mættur í sólskálann. Mikið hvað var gott að sjá hann. Örugglega sá sami og dvaldi þar í fyrra.

Mannauður.

2010-11-21T21:11:00.005Z

Það hefur oft verið erfitt að manna stöður tónlistarkennara á landsbyggðinni, og kemur margt til. Íslendingar fara utan til frekara náms, launin ekkert til að hrópa húrra yfir og allt fyrir ofan Ártúnsbrekku er of langt fyrir einhverja. Í litlum skólum á landsbyggðinni telst til tekna að geta kennt á mörg hljóðfæri, en það er ekki öllum gefið. Samt sem áður er tónlistarlíf víða á landinu með miklum blóma og gerir ekkert nema gott fyrir viðkomandi stað. Þá er að leita til útlanda eins og margir hafa þurft að gera og fengið margan góðan manninn til sín. Djúpivogur er einn þeirra staða sem hafa fengið svolítinn happdrættisvinning. Þar eru hjón sem eru að byrja sitt annað ár, og virðast gjörsamlega falla inn í umhverfið. Við megum heldur aldrei gleyma því að uppúr seinna stríði ( og jafnvel fyrr) komu hingað til lands frábærir tónlistarmenn sem settu svo sannarlega víðari "kúltúr" á tónlistarlífið og urðu góðir og gegnir Íslendingar. Þetta vil ég kalla mannauð í víðasta skilningi. Nú er ég að vinna einsöngstónleika með mínum manni frá Djúpavogi, og verða þeir fyrstu þann 25. nóvember. Marga músíkina hef ég spilað, en enga frá heimalandi söngvarans fyrr en núna, og skil þar af leiðandi ekkert í orðunum! En alheimstungumálið er í raun auðskilið, það er músíkin. Þess utan eru óperuaríur, léttmeti og þrjár íslenskar söngperlur, og er ég undrandi hvað maðurinn gerir þeim góð skil. Hið undur fallega lag "í fjarlægð" fer vel í Ungverjann, að ekki sé talað um Inga T. Það eru margir sem fjandast út í að útlendingar séu að koma hingað, setjast að fyrst í stað á litlum stöðum úti á landi en flytjast svo suður og hertaka allt. Ef "við" getum ekki mannað stöðurnar þá gera það aðrir, svo einfalt er það. --- Allt í friði og spekt hér á Hólabrautinni, píanóstillarinn hamast hér um grundir og móa og skilur eftir sig stillta slóð. ---Þrjár smákökusortir bíða í dunkum eftir aðventunni, búin að lesa fjórar nýútkomnar, jólapakkar farnir út og suður og gleðigjöfunum mínum fjölgar. -- Af þessu má sjá að lífið er gott þar til næst.

Rugl, eða hvað?

2010-11-07T20:38:00.003Z

Fékk tilkynningu um smápakka frá Ásralíu á dögunum. Í honum var bleik peysa, svona algjör inni/heima peysa, og var hún gjöf frá systur minni. Á tilkynningunni stóð að ég þyrfti að borga tæpar 5.000 kr. fyrir herlegheitin sem ég var ekki par sátt við. Hringdi í þjónustusíma og kvartaði, en var alltaf kurteis. Þar sagði kona mér að samkvæmt kennitölunni ætti ég afmæli í apríl svo ekki væri þetta afmælisgjöf, og of langt til jóla að þetta gæti verið jólagjöf. Þessvegna ætti ég að borga téða upphæð. Mér varð allri lokið, og fannst þetta jaðra við dónskap. Gat ekki sætt mig málalok og hringdi annað. Til að gera langa leiðinlega sögu stutta var gjaldið fellt niður og sú bleika er komin í notkun. Hvaða endemis rugl er þetta? Spyr sá sem ekki veit með kærri þar til næst.

Dinglumdangl

2010-11-04T21:28:00.003Z

Nokkuð gott orð, dinglumdangl..þannig líður mér núna! Hugsanirnar og plönin út og suður og gott ef ekki upp og niður. Langar að skreppa og passa barnabörnin, langar að leyfa foreldrum þeirra að labba hönd í hönd upp og niður Hillcrest Rd. Langar á Rigoletto, en allt uppselt, og mig langar að allir hafi það jafngott og ég. Ætli þetta endi ekki bara á að ég baki jólasmákökur í marga stauka. Áður en af því verður ætla ég að hitta ungverskan tenorsöngvara og saman erum við að æfa tónleikaprógram. Vonandi náum við saman í fyrstu umferð. -- Skrýtið þetta líf.--- Þessi Ungverji er hámenntaður tónlistarmaður en hefur það betra á Íslandi heldur en í heimalandinu. Á litlum stað á austfjörðum lifa þau hjón í allsnægtum að eigin mati. Hreint loft, ómengað vatn og fólkið gott, en Íslendingar hinsvegar flykkjast til annarra landa þessa dagana. Kannski vegna þess að við erum svo góðu vön, en þegar lífsstandardinn dalar finnst mörgum að grasið hljóti að vera grænna hinu megin. --- Mér dettur oft í hug beljurnar heima á Gunnlaugsstöðum sem tróðu hausnum gegnum gaddavírsgirðingarnar og teygðu tunguna eins langt og þær gátu í grasið hinumegin. Kannski erum við með belju-hugsunarhátt! Þrátt fyrir annir er ég búin að lesa fyrstu bók væntanlegs bókaflóðs. Á vængjum söngsins, sögu Kristjáns Jóhannssonar. Ekki kom margt þar fram sem ekki hefur áður verið sagt, en sennilega er eitthvað látið ósagt. Hvað sem því líður hefur sá ágæti maður víða komið við. Á þessum dinglumdanglsnótum bið ég ykkur vel að lifa þar til næst.

Góðir hálsar...

2010-10-24T21:37:00.004Z

Veit aldrei hvað barnið á að heita.... en góðir hálsar, lífið er bara nokkuð gott, en þó hikstaði ég og bölvaði hressilega í morgun þegar ég leit út. Landið leit út eins og á fallegu jólakorti, og það á Hornafirði. ( Skutlan hreyfir sig ekki á meðan) Kötlumótið á Flúðum gekk vel, en það skal enn og aftur fara í "pirrurnar" á mér þegar fjölmiðlar sjá ekkert fréttnæmt við viðburð sem svona kóramót eru, en þeir eru ekki lengi að þefa uppi og segja okkur blá-saklausum frá brjóstskorum og rasslyftingum þeirra "frægu". Ég veit svosem ekki hvar pirran í mér er, en hún kemur ansi oft við sögu. ---Vitið þið hvar pirran er?-- Skyldu t.d. fimleikadömurnar í Gerplu fá rauða dregilinn og veislu við heimkomuna, og ætli einhver muni eftir þeim þegar á að velja íþróttamenn ársins? Nei góðir hálsar, svoleiðis gerist ekki. Ef ég myndi lemja nágranna minn og saga niður trén hans kæmist ég fljótt í fréttirnar, en með þannig fréttamennsku er enn frekar verið að ala á depurð og vanlíðan landans. Já, máttur fjölmiðlanna er mikill, og finnst mér sannast sagna að þeir mættu gegnumgangandi vera á jákvæðari nótum þótt útlitið sé ekki alltaf bjart. Þessi vika sem liðin er fá Kötlumóti hefur verið nokkuð létt, en í komandi viku fer allt í sömu skorður. Mér líkar bara nokkuð vel við skorður þar til næst.

Alveeeeg að hafast!

2010-10-14T22:55:00.002Z

Ja, nú hefur verið nóg að gera. Kötlumót um helgina og mikill lærdómur því fylgjandi sem vonandi skilar sér. Mér finnst "doldið" eins og ég sé að verða eins og geirfuglinn þarna um árið. Að vísu ætla ég mér ekki að verða útdauð á næstunni í þessu karlakórastarfi, en það hlýtur að koma að því. ---Af eðlilegum orsökum.--- Fyrsta mótið sem ég fór á var 1978, og hef farið allar götur síðan. Sennilega fer þetta að verða gott, en næsta mót verður eftir fimm ár! Lífið hér á Hólabrautinni hefur semsagt verið nokkuð litað af söngæfingum á kvöldin og lítið annað gerst. Allavega, ég er að fara á Kötlumót, ætla að spila eins vel og ég getá góðum degi, ætla að vera með mínum bestu vinum, ætla að hitta aðra nörda eins og mig og njóta lífsins. So long þar til næst.

Dag skal að kveldi lofa

2010-09-27T00:03:00.002Z

Það eru forréttindi að vakna hress á hverjum morgni, sem segir að maður er lifandi. Ég var alveg lifandi í morgun er hef þó vaknað hressari. Matarboð með kærum vinum og mikilli spilamennsku getur tekið á. Þrjár nikkur í gangi og flygill, ekki veitir af fyrir þá silverboys. Músíkin myndi sennilega ekki hæfa Hörpunni, en dugir vel með góðum vinum. Ákvörðun um Tenerifeferð tekin á milli spilapása, því ekki þýðir að safna endalaust í sjóð og sauma svo vasa á líkklæðin þegar þar að kemur. Silverboys eru fermingarbræður og eiga allir afmæli í febrúar. 60. afmælið þegar fara átti í ferð komu ljótir kallar og settu landið á annan endann, svo við fórum hvergi. Sjóðurinn stækkar og við förum í febrúar. Eftir það verður aftur byrjað að safna fyrir gönguferð um Laugardalinn, því þá verða allir orðnir svo voðalega fúnir fyrir Nepalferð. Bara gaman að þessu. Næsta ár verðum við bestimann því dálítið á faraldsfæti. Tónleikaferð til Kanada og þaðan í lítið blátt hús. Þá verða allir fjölskyldumeðlimir heima og það veit sá sem allt veit að þá skal verða kátt í blárri höll. Það er nefnilega þannig að þar sem hjartarými er nóg er húsrúm fyrir alla. Það er svo ósköp einfalt. Dagurinn í dag átti að vera náttbuxnadagur og lestrarstund án matargerðar, ákveðið fyrir löngu. Neibb, tveir af Ástralíuviðhenginu birtust hér nánast óforvarindis, þannig að náttbuxurnar viku fyrir huggulegri klæðnaði og bókin lá óhreyfð. Borðum dýrindismat annað kvöldið í röð, en slepptum músíkinni. Andfætlingar kunna ekki á svona huggulegheit. Nú býð ég góða nótt með ljúfusum yfir þar til næst

Látið´ða ekki fara lengra.

2010-09-08T22:10:00.004Z

Einu sinni gerðist ég þjófur.... en nota bene, ég var bara fimm ára. Í bókabúðinni í Hlíðunum var svo falleg dúkkulísubók ofan á glerborði, og hún freistaði mín. Komst klakklaust með hana heim og sýndi mömmu. Hún varð nú ekki par hrifin sú fróma kona.-- Skrýtið--- eða hvað? Í stuttu máli, við mæðgur löbbuðum í téða búð, ég látin skila dásemdinni og einnig til að biðjast fyrirgefningar. Enginn eftirmáli varð af uppátækinu, en ég gleymi þessu aldrei. --- Í dag komast menn upp með að stela og það drjúgt. Þurfa ekki að skila góssinu, hvað þá að biðjast afsökunnar. ( Mér finnst þó afsökunarbeiðni ekki eins sterkt og að biðjast fyrirgefningar). Mér er eiginlega allri lokið þessa dagana. Það er sama hvar drepið er niður fæti, allsstaðar er spilling og óheiðarleiki. Ég er ekki að tala um hinn venjulega Jón, því hann bara vinnur og reynir að láta allt ganga upp. Það eru HINIR sem ég fjargviðrast yfir án þess að halda lengri ræðu. Einnig virðist allt vera grín nú á dögum. Borgarstjórar Reykjavíkur hafa einatt verið í fréttum dagana langa gegnum tíðina, en nú ber svo við að núverandi stjóri er ekki spurður eins né neins. Kannski er það vegna þess að enginn þolir að hlusta á öll hikorðin, "grínið," hikstann og þetta allskonar sem vellur uppúr honum. Ekki er hann krafinn um mál OR, ekki um.... ok. Hér þagna ég. Í könnunum er Mr. grín vinsæll meðal landsbyggðarfólks.... halló, er landsbyggðin að grínast líka? Sem hluti af dreifbýlinu er mér ekki hlátur í hug. Ekki yfir neinu sem yfir mig er hellt á degi hverjum af fjölmiðlum. Segi mig sennilega frá öllum fréttaflutningi nema þegar hann er jákvæður. Kíki bara fyrir horn og horfi á það sem er jákvætt en loka eyrum og augum fyrir hinu. Ef það er strútsheilkennið, þá líkar mér það vel. --- Fyrir utan þetta raus gengur allt sinn vanagang hér og verkefnin eru næg. Nótnabunki á flyglinum og skólinn fullur af lífi. Einhverra hluta vegna líður mér betur eftir að hafa blásið hér, en enn og aftur, látið þetta alls ekki fara lengra, því þá veit maður ekki hvað gerist þar til næst.

Öppdeit!

2010-08-28T22:03:00.006Z

Heil og sæl þið sem kíkið hérna inn. Eðlilega hefur verið deyfð í blogginu í sumar sem segir manni að allt annað hefur forgang. Hér hefur sumarið liðið allt of fljótt, en það kemur að ári liðnu svo maður á ekki að kvarta. Myndirnar af snúðunum segja sína sögu, þar sem lítil kók í gleri og skutlutúr gerir gæfumuninn. --- Stafafellskirkja í Lóni er alveg yndisleg, að ekki sé talað/skrifað um garðinn umhverfis hana, og útsýnið maður minn, engu líkt. Ég skil ekki hvað við Íslendingar erum alltaf að planta trjám um víðan völl. Við eigum fegurst víðsýni og ósnortið, en skemmum það oft með trjám sem vilja náttúrulega vaxa, og þar af leiðandi byrgja fjallasýn. Þetta er of víða að sjá á Íslandi. --- Eftir að Ameríkufararnir héldu heim drifum við bestimann okkur til Spánar, sleiktum þar sárin og sólina og komum heim með "óeðlilegan" lit en ró í hjarta.
Fjandinn hvað það var erfitt að horfa á eftir gullunum sínum í Leifsstöð. --Nú er lífið þó að komast í sinn eðlilega vetrarfarveg, og er ég barfa nokkuð tilbúin í þann slag. --- Hef stundum skrifað hér á síðunni hve lengi fattarinn í mér er. --- Eftir heimkomu frá Spáni ákváðum við bestimann að örva svolítið íslenska hagkerfið og keyptum okkur sitthvorn "dægindastólinn", með handfangi, skemli og alles.
(Get þó með sanni sagt að ég hef ALDREI sofnað fyrir framan sjónvarpið). --- 23. ágúst áttum við bestimann 35 ára brúðkaupsafmæli, og vorum við bæði með það á hreinu, en fórum dagavillt og steinsváfum í þessum hægindum haldandi að dagurinn væri á morgun! -- Svona fór um sjóferð þá, en við gerðum okkur dagamun daginn eftir án þess að sofna í herlegheitunum. --- Bið ykkur vel að lifa þar til næst.

Ættarmót og mikið frelsi.

2010-07-19T23:23:00.005Z

Eyjólfarnir fimm frá Melum.

Hann Natti minn er að vísu orðinn dálítið framlágur á þessum tímapunkti, alltso miðnætti. Þessir litlu herramenn nutu sín í botn í leikjum með stórum sem smáum ættmennum.

Eyjólfur minn er einn af fimm Eyjólfur og langyngstur þeirra, en græddi á nafninu. Ís og þessháttar frá þeim eldri. Búskapurinn á Hólabrautinni gengur eins og í sögu því þetta eru heiðursmenn aldir upp af góðum foreldrum. Tíminn líður bara svo hratt, og þá verð ég svo meyr. Frjálsræðið er nýtt fyrir snúðana, og ég fann Eyjólf á hjólinu sínu alsælan úti við nýju sundlaugina, fékk hnút í magann, en hann vissi sem var að þetta var heldur langt ferðalag. Mér fannst innst inni hann vara þrælduglegur og varð bara stolt án þess að láta hann finna það. Natti elskar skutlutúra, ég tala nú ekki um þegar hann sér kleinuhringabúðina! (Bakaríið) Ómetanlegir dagar og það er undravert að heyra hvað þeim fleygir fram í málinu. Þetta er alltsaman þarna, og margt skemmtilegt kemur frá þeim. Keyrðum framhjá skreiðarhjöllum á dögunum, og í þeirra augum var þetta risatrampolín! Gæti að hætti ömmunnar blaðrað frá mér allt vit, en segi bara enn og aftur. Lífið er gott þar til næst.

Nú gaman gaman er!

2010-07-08T23:11:00.004Z

Hér sé stuð á stuð ofan. Súr rabbarbari með sykri var ekki mjög munnvænn, en það var örugglega af því að honum var ekki stolið, en allt sem vex í görðum hjá öðrum og hægt er að stela bragðast betur, ekki eins og piparkökurnar sem Mikki refur borgaði fyrir. Nýt lífsins með þessum yndislegu mannverum, og móðurinni sem ól þá og tek fast utanum þau, og horfi svo á þau sofa. Get ekki sagt meir því þá fer ég að verða óþolandi út um víðan völl. Læt gleðina fljóta yfir og allt um kring þar til næst.

Rignir gulli!

2010-06-26T22:47:00.002Z

Jæja, þetta er að hafast, Gullregnið að opna sig og gullin mín lenda á morgun.

Ég er nánast að fara á límingunni, og finnst mér ég vera eins og lítill krakki að bíða eftir jólunum. Bara að sofa tvisvar! Krossa fingur að dóttlunni minni og litlu gullunum gangi vel á ferðalaginu. --- Annars allt gott að venju hér á Hólabrautinni, og má ég til með að segja frá því að minn kæri einhverfi nemandi fékk 88 stig á grunnprófinu. --- Segi og skrifa.--- Kæru vinir út um allt, nú ætla ég að að njóta þess að vera amma, mamma og "allskonar" þar til næst.

Í boði hússins.

2010-06-20T21:55:00.008Z

Nú er ég farin að telja niður, og er ofvirk í talningunni. ( Hættu að telja, þetta er ég Svanfríður mín!) Dagarnir eru góðir og veðrið eins og best gerist. Allt er í blóma og mannlíf gott. Í gær var svo gott veður að það minnti helst á útlönd. Þá skrapp ég út með myndavélina og myndaði í bak og fyrir, ætla að hlýja mér við að skoða þær þegar veður verða válynd. Núna hef ég þetta allt "sprell alive"! Við bestimann föndruðum svolítið í fyrrakvöld í tilefni þess að myntkörfulánin ku vera ólögleg, og byggðum nokkur hús. Ekki eru þau slétt og felld, en hver segir að allt verði að vera þannig? Álfabjálfinn á einni myndinni var svo ómótstæðilegur og skömmustulegur að ég varð hreinlega að eigna mér hann og hengja upp öðrum álfum til viðvörunar.
Hann er búinn að lofa bót og betrun, en uppi skal hann hanga þar til í haust. 7 ungar eru komnir í hreiðri máríerlunnar við kirkjuna í Lóni, og vei þrestinum ef hann stelur svo mikið sem einum eins og hann gerði hér um árið. --- Sprittið dugði vel á þær grænu sem létu sjá sig í rósaskálanum, sennilega hafa þær dáið áfengisdauða greyin. Skrítið, en mér slétt sama. Næst þegar ég skrifa verður gullregnið komið í blóma. Þar til sendi ég ljúfastar yfir.

Fari það og veri!

2010-06-14T22:35:00.004Z

Eldhúsdagsumræður og HM! --- Hvað gerir maður ef eldhúsmellustimpillinn á ekki við og er ekki með .. veikina, nú eða aðrar stöðvar? Pirrar sig á ósköpunum en heldur út í garðskála og drepur fáeinar grænar pöddur, en samt á umhverfisvænan hátt. (ef spritt telst umhverfisvænt) Pensillinn verður mundaður á morgun og góðir gestir koma í hús. Þá ætla ég að gefa þeim steiktan þorsk með kartöflumús og miklu hvítvíni. Sorrý, tók bara úr frystinum nóg fyrir okkur, þið fáið bara seinna. Þar til næst.

Jamm....

2010-06-03T22:42:00.006Z

Þarf varla að taka það fram að myndin er tekin á vortónleikum Gleðigjafa

þar sem ungir og aldnir stilltu saman strengi. ----Sá mér til armæðu að ég skrifaði síðast 11. maí. Ekki að það snerti landslýð, en ég ætlaði að vera duglegri. Þetta er í raun eins og dagbók í mínum huga hvort sem fólk nennir að lesa hana eður ei. Gerði mér það til dundurs um daginn að fletta til baka, og sjá, það hefur sko margt á daga mína drifið sem mér fannst vera prenthæft. Annað sem ekki hefur verið fært til bókar hefur sem sagt ekki verið prenthæft.--- Eftir annir maímánaðar var hugur í mér. Vaknaði óvenju snemma á morgnana og var til í allt sem setið hafði á hakanum lengi. Eitthvað var ég sein í gang til að byrja með og ráfaði um húsið eins og svefngengill. Viti menn, einn daginn fylgdi líkaminn sálinni, og þá varð ekki stoppað. Nú er rósaskálinn, garðurinn, fataskápurinn, vaskahúsið og dittenogdattinn frá. Nú eru 98 heimalagaðar kjötbollur í frysti, (gerði þær sjálf) og milljón kleinur. (ó nei, góð vinkona í Gleðigjöfum færði mér þær fyrir Ameríkufarana) Fiskibollurnar verða gerðar fljótlega. Af mér nota bene. Inni í skáp eru tvö yndisleg lopavesti á guttana mína, prjónuð af góðri vinkonu, mikilli listakonu. Búið að fá sandkassa, playmo, lego, hjól , og fullt af bílum, og er ég búin að hugsa upp "lesu-skot". 7. júní skal verða pantað fyrir Eyjólf á ævintýranámskeið, en Natti minn er víst of ungur í svoleiðis. Þá "skutlumst" við bara í staðinn, en dóttlan mín verður bara að ákveða sjálf hvað hún vill gera, hef sumsé ekkert ákveðið fyrir hennar hönd! ---Þetta eru góðir dagar, en eins og lesa má get ég varla beðið eftir að fá þá sem ég elska mest í hús. -- Potaði í dag niður 130 sumarblómum í minningarreitinn við kirkjuna, æfði kvartettinn fyrir söng á laugardaginn og fór í langan "göngutúr" á nýja veginum meðfram ströndinni þaðan sem útsýnið er milljón dollara virði. Komið ef þið þorið í bollur og göngutúr þar til næst.

Hugleiðingar um strák. Taka tvö.

2010-05-11T22:22:00.003Z

Fyrir ári síðan skrifaði ég hér inn hugleiðingar og staðreyndir um nemanda sem er voða nálægt hjarta mínu. Nær hjartanu en aðrir nemendur. Kannski ljótt að segja svona, því mér þykir vænt um alla mína nemendur. Nú var altso komið að stóru stundinni í samstarfinu, grunnpróf í píanóleik skyldi tekið með öllu vafstrinu sem því fylgir. Utanaðkomandi prófdómari og lestur af blaði í boði prófanefndar, semsagt, bara staðurinn og stundin. --- Einn sjéns.--- Það get ég sagt í einlægni að hjartsláttur minn og blóðstreymið þar með var dálítið ofarlega á skalanum. Minn maður aktaði prófdómarann, lét sér í raun fátt um finnast um allt þetta vesen svona eftir á séð, lokaði augunum og spilaði eins og maður hefði sjálfur vilja spila við samskonar aðstæður. Hann var blaðalaus með öllu, allt í réttri röð, allt í nákvæmum takti og hann kunni skil á öllum höfundum. Óundirbúinn lestur reyndist "skrítið lag" en hann rúllaði honum upp. Ofan í kaupið heillaði nemandinn prófdómarann með góðri og einlægri framkomu. Getur kennari farið fram á meira? ---Varla. --- Nema hvað að þessi nemandi minn er einhverfur og því ekki á sama róli í mörgu og "við hin". Hverjir "við hin"erum hef ég oft velt fyrir mér, en hef engin svör. Ég á ekki svar við neinu sem mér og mínum kæra nemanda fer á milli í skólastofunni, en eitt veit ég. Ég hefði ekki viljað missa af þessum árum með honum. Hann er ljós, hann er manneskja sem kennir mér, hann er klár, hann er góður og heitir Jóhann Árni. Takk fyrir mig þar til næst.

Kýrhausinn sendir bros.

2010-04-17T20:48:00.006Z

Nú gengur mikið á í íslensku þjóðlífi og náttúröflin brjáluð. Ég ætla ekki að tjá mig um hið fyrrnefnda því mér er ofboðið, og mér vöknar ekki einu sinni um augun við að horfa/hlusta á grátandi afsökunarbeiðendur. Ef ég ætti að kjósa á morgun yrði það bara hún Ása frænka. Hún er þó heiðarleg. --- Náttúruöflin eru ofarlega í huga mér þessa dagana og finn ég fyrir ótta. Ég finn virkilega til með bændum og búaliði undir fjöllunum og bið allar góðar vættir að vaka yfir mönnum og búfé. Íslenski bóndinn er útsjónarsamur og harðduglegur. Við eigum öflugt almannavarnarkerfi, frábærar björgunarsveitir og greinilega yfirstjórn sem veit hvað þarf að gera. Ef það virkar ekki eiga þessir aðilar "plan" B, og jafnvel plan C. (Það höfðu bankamennirnir og stjórnvöld ekki, og því fór sem fór.) Þessvegna trúi ég að fólkið undir fjöllunum haldi sjó og komist frá þessum ósköpum. --Síðan síðast hefur ýmislegt gerst hér á bæ. Komst lifandi frá kjálkaskurðlækninum, en með naumyndum þó. (vitlaust skrifað?) Tunguhelvítið leitar sí og æ í plötuna sem er yfir skrúfunni og get ég varla beðið eftir lokasprettinum til fegurri geiflu. Upptakan á geisladisk kvartettsins er yfirstaðin og langur laugardagur Jökuls einnig. Ég fer að verða of gömul fyrir svona spretti. Í næstu viku verða svo vortónleikar Jökuls hér heima og söngferð austur á land. Tónleikar eldri nemenda skólans verða líka í vikunni svo ég ligg ekki í leti frekar en hinir sem taka þátt í þessu. Af skutlumálum er það helst að hún er notuð við hvert tækifæri sem gefst, og rósirnar í sólskálanum brosa við mér á hverjum degi. Lóan er komin og öll tún morandi af gæs. Nú er klukkan 21.18 og það er bjart úti. Ég vildi óska að það verði bjart undir fjöllunum, ekki seinna en núna.--- Hefur örlítið grynnkað í kýrhausnum, þar til næst bið ég ykkur að hugsa fallega til allra undir Eyjafjöllum.

Líkindi?

2010-04-05T21:04:00.003Z

Kærar þakkir fyrir afmæliskveðjurnar. Það eru forréttindi að eiga afmæli, og gaman að fá sönginn sunginn af góðu fólki. ---Mér finnst svo gaman að sjá hver er líkur hverjum, sérstaklega ef það snýr að mér sjáfri! Eins og ég hef sagt hér áður líktist ég ekki neinum þegar ég var að alast upp, því blóðfólkið þekkti ég ekki. Svo þegar Svanfríður mín fæddist voru flestir sem sögðu að hún líktist mér, en hún var/er eðlilega skemmtileg blanda af báðum foreldrum, þótt hún líkist mér meir og meir með aldrinum. Nú er lítill Natti kominn í spilið og er kominn með "fastan" svip, svip sem mér finnst ég þekkja af mér sem lítilli stelpu. Kannski sér enginn þessi líkindi nema ömmuhjartað. ---Aftur á móti er Eyjólfur sterklíkur Bert, en svipar þó til frænda sinna í Fljótsdal. Gaman að þessu. Nú er páskafríið búið og hlakka ég til að takast á við verkefnin sem vorinu fylgir, vinnulega séð. Á morgun hefst svo næsta skref í tannlæknastólnum í átt að fallegra brosi. Hlakka ekki til, held reyndar að þetta verði alveg djöfullegt! Ég kveð samt á fallegum nótum og sannfæri sjálfa mig að ég verði eins og hetja í stólnum á morgun. Farið varlega þar til næst.

af ungum og gungum.

2010-04-02T22:52:00.003Z

Lítil vinkona sagði að ekkert nammi væri í páskaeggjum, bara ungar! Er hrædd um að hún verði fyrir vonbrigðum þegar hún uppgötvar sannleikann. Lítill frændi sagði svo bestimann á dögunum að páskarnir væru inni í páskaegginu. --Gott að hafa svona hluti á hreinu.--- Af gungunni er það helst: Ég er hrædd við eldgos, og er hrædd um/við fólk sem ekki hlustar á síendurteknar viðvaranir um hættusvæði, þoli ekki sjóferðir og er dauðhrædd við tannlækna. Er byrjuð í ferli sem endar í fallegri tönn ef ég lifi það af! Prófsteinninn verður næsta þriðjudag svo ég bið um fallegar bænir mér til handa. ---Var að horfa á mynd um sjálhverfa snillinga og veit ekki ennþá hvort mér líkaði hún betur en auglýsingin frá Iceland express. ---- Talaði við Natta patta í dag, hann talaði mjööööög mikið og ég skildi sumt, en afi átti í einhverju basli. Eyjólfur er náttúrulega orðinn hálffullorðinn og kemur sínu vel til skila. Er farin að telja dagana þar til litla fjölskyldan úr bláa húsinu koma í ömmu- og afahús. Þar til næst, farið varlega og gleðilega páska.

Lífíð

2010-03-28T22:21:00.003Z

Já, það er bara gott takk fyrir og páskafrí frá og með morgundeginum. Það er oft tönnlast á því að kennarar fái svo mikil og góð frí, en mér telst til að ég fái nú umfram margar aðrar stéttir fjögurra daga frí frá kennslu. Hitt eru helgidagar sem eru jú lögbundnir rauðir. Hvað með það og allt hitt sem gengur á. --- Á meðan ég svaf hófst gos syðra svo Icesafe varð undir, og einhverjir röltu á strigaskóm til að berja gosdýrðina augum. ---Þá vaknaði ég.---Harðir viturbloggarar heimta þjóðaratkvæðagreiðslu um sjávarútveginn, og gott ef ekki aðskilnað ríkis og kirkju. Jamm, ég varð hugsi. Ekki ætla ég, sem ein af þjóðinni að nýta mér sjávarútveginn og græða á honum. Það eru fyrirtæki um allt land sem gera út á slíkt, halda sínum byggðarlögum gangandi og veita fjölda manns vinnu. Þar get ég ekki séð að ég geti gert eitthvað betur. Hvað varðar kirkjuna og það dæmi hef ég ekki vit til að greina hvað gott sé eða slæmt. Veit bara að fólk verður að una við sitt, það er svo auðvelt að þykjast vita og kunna allt. Ég t.d. veit voða fátt ef út í það er farið, en ég veit að dagurinn í dag var góður og vona að næstu dagar verði það líka.-- Ætla "nebblega" að njóta þess sem ég hef og ergja mig ekki á því sem ég ræð ekki yfir þar til næst.

Ég býð þér upp í dans!

2010-03-21T21:38:00.004Z

Hverjum óvitlausum hef'ði dottið í hug að halda gömludansaball með karlakór og halda að hann kæmist upp með það? Við gerðum þetta þó og fjörið var ósvikið. Stanslaust dansað frá tíu til hálf eitt, og engin pása! Sennilega verður þetta árvisst, því það eru mjög margir sem hafa gaman af því að dansa gömlu dansana. Þverhausinn ég var bara fyllilega sátt við spilamennskuna, en myndi nú ekki vilja leggja þetta fyrir mig. Líkar betur við að syngja þessa tónlist. Í gær var svo langur laugardagur hjá kvartettinum, og satt best að segja vorum við "doldið" lengi í upphitun! Flott æfing sem endaði með söng upp undir jökli í kalsaveðri þar sem þeir sungu hástöfum "logn og blíða sumarsól", og allir að krókna úr kulda. Tilefnið var opnun á yndislegri ljósmyndasýningu af Hoffellsjökli, gerð af listamanni héðan. Kvöldið endaði svo í frábærri fiskisúpu með góðum vinum. Fór á Frelsinu í góðan túr í dag, fékk rauðar kinnar og er tilbúin fyrir vinnuvikuna. Bið ykkur vel að lifa þar til næst.

Fært til bókar!

2010-03-17T21:55:00.002Z

Tjaldurinn er kominn í fjöruna, deginum fyrr en á síðasta ári! Þá er vorið handan hornsins, því sá fugl veit alveg hvenær best er að flykkjast til landsins. ( Að vísu dvelja hér einhverjir kjánar allt árið, en láta ekki sjá sig) --- Kominn skikkur á allt pappírsflóðið og gömludansaballið á föstudaginn. --- Langur æfingadagur hjá kvartettinum á laugardag, verðum síðan við opnun ljósmyndasýningar og etum svo saman súpu um kvöldið. Jebb. Hafið það huggulegt þar til næst.

Prjónles og blues.

2010-03-07T20:39:00.002Z

Hreinlega varð að setja inn þessa mynd til að monta mig af nýja kjólnum/kápunni/peysunni eða hvað svo sem við viljum kalla þetta fat. Falleg er vinnan svo mikið er víst. Þegar ég var spurð hvort ég hefði prjónað þetta sjálf varð mér verulega skemmt. Ég get ekki gert svona, né heldur tengt rafmagn eða lagt skólplögn. Til þesslags verka fæ ég fagmann, en ég get spilað. Vildi svo gjarna geta gert þetta allt, en það er ekki á allt kosið í henni veröld.--- Hér á Höfn, eins og allsstaðar eru listakonur sem prjóna eins og enginn sé morgundagurinn og ég horfi bara öfundaraugum á afraksturinn og nýt góðs af þegar flott flík hentar mér. ---Norðurljósablús, hinn árlegi var haldinn á Höfn þessa helgina og var blúsað í öllum hornum. Ég er bara ekki nógu hrifin af þessari tegund tónlistar til að sitja kvöld eftir kvöld og hlusta því þá langar mig bara að heyra gamlan og góðan vals. En maður er manns gaman og fjöldi manns skemmtu sér vel og allsstaðar nánast fullt útúr dyrum. Ég hef oft furðað mig á hvað mikið er í boði hér í sýslunni, og það allan ársins hring. Byggðarlagið er ekki mjög mannmargt, en ef þú vilt hefurðu úr svo miklu að moða að vandinn er að velja og hafna, þannig að þetta getur kallast lúxusvandamál. Ef vandamálin væru ekki stærri en þetta yrði lífið auðvelt. ---- Er á fullu við að læra að spila "gömludansa" músík, er sko altso komin í "band", karlakóraband! Karlakórinn ætlar að halda gömludansaball bráðlega, og gera allt sjálfir nema náttúrulega að dansa. Aðrir verða að sjá um það. Þetta verður bara gaman, en ég vildi að ég væri svolítið svona örlítið meira þannig séð á píanóinu! Það er ekkert gaman að hlusta á ferkantaðan gömludansaspilara. Ok, æfingin skapar meistarann, en þeir í Tónó kenndu ekki svona húllumhæ í den tid. Lífið er gott, veðrið spillir ekki þessa stundina og innan tíðar kemur Tjaldurinn í fjöruna fyrir neðan Tónskólann. Þar til næst sendi ég ljúfar yfir.

Fréttir dagsins..... eru....

2010-02-25T20:40:00.005Z

Svosem ósköp litlar hjá mér samanborið við "aðal" fréttirnar. Er satt að segja að uppgefast á þeim eins og Guðrún frá Lundi tók svo skemmtilega til orða. Mínar fréttir eru þó allavega heilbrigðar. (hinar tel ég helsjúkar) Síðasti pistill hefði þessvegna mátt standa óhreyfður fram eftir ári og alltaf verið ferskur! -- Undirbúningur vorsins, vinnulega séð er í fullum gangi, tónleikar, próf og kórastarf. Allt tekur þetta sinn tíma og hann líður hratt. Þegar litið er í baksýnisspegilinn skilur maður ekkert í hvert tíminn flaug, og vildi ég óska að rúmlega næsta ár verði fljótt að líða bæði í áframgír og bakkgír. Asnalega til orða tekið, en ég get ekki lýst þessu betur. Jæja, nú er Bleik brugðið hvað varðar vígin, það síðasta er fallið! Hún dóttla mín er farin að stunda sprikl eins og hinir!. Ég virði alla þá sem nenna að stunda þetta pungsveittir daginn út og inn, og ætla ekki, segi og skrifa að gera lítið úr hoppinu. Ef grannt er lesið er þetta sagt með dassi af öfund, því ég arkaði á fjöll i den tid og dansaði gömlu dansana af þrótti, en íþróttir voru aldrei í myndinni. Hvað þá að líkamsræktarstöðvar væru til. --En aftur að dóttlunni. Í barnaskóla var alltaf gaman hjá henni nema þegar leikfimin var annarsvegar, þá kom mín heim örlítið stúrin. En viti menn, einn daginn kom hún syngjandi sæl heim. Hafði komist upp í rimil tvö, og allir glaðir með það, en hinar krakkaskammirnar höfðu þá hlaupið upp og niður rimlana í sirka tvo ár! Sprikl hefur alltaf verið fallegt "joke"milli okkar mæðgna, en nú tek ég hattinn minn ofan fyrir henni (geri það þó alltaf) á meðan hún endist, og endist hún sem lengst. ---Músarindillinn er horfinn úr sólskálanum og búið að klippa rósirnar. Nú bíð ég eftir að geta snuddað þar með hækkandi sól, og eitt er víst að hann verður í blóma þega litla fjölskyldan mín kemur í ömmu- og afa hús. Megi tíminn líða sem hraðast þar til næst.

sagan endalausa

2010-02-10T21:55:00.003Z

Nú hef ég fundið upp heljarins mikið ráð, og fæ ykkur með í bisnissinn. Auðvita bara þá sem hafa áhuga. Ég ætla nefnilega að taka lán út á andlitið á mér, altso á langveginn, því ég er öll uppí móti. (eða níðrí móti). Lánið verður sirka svona stórt/langt..... Svo lána ég þér bloggvinur góði sirka helminginn af því og þú borgar mér með engu veði, en lánar aftur á móti ömmu þinni hlut af þínu og maki þinn afa sínum. Þar er kominn slatti af millum. Til að gera enn betur taka töntur og aðrir sem lítið hafa að segja innan familíunnar veð í lánum afa ykkar og selja það til fjarskyldra móðurafa. Gott ef þeir eru ekki þrír, en þegar þarna er komið sögu hljóta allir að hafa grætt töluvert og geta hætt að fjárfesta í andlitinu mínu. Ekki er það svo, því familían, vinir og þeir sem leigja kjallarann vilja sinn skerf af kökunni þannig að þá þarf ég að taka lán út á bestimann! Þar segi ég stopp. Ég hef nefnilega smá standard, en það hafa ekki spekingarnir sem ég horfi of oft á þessa dagana. "Meikar þessi pistill sens" ? Svari mér hver sem best hann getur þar til næst.

Þefur af vorinu?

2010-02-06T22:16:00.002Z

Jamm, fór í skutltúr í dag og sá fólk klippa í görðum sínum. Fór á markaðinn og keypti hrogn og lifur, og ég át yfir mig. (tilheyrir) Krakkar voru í boltaleik á götum úti en aðrir fóru í sund. Nú er bara að bíða eftir að rauðmaginn skili sér frá Djúpavogi og/eða Vopnafirði. Músarindillinn er ennþá að kroppa í sólskálanum, en það er sennilega orðið fátt um fína drætti þar. Þykir súrt að klippa frá honum rósirnar, látum það bíða enn um stund. Á svona dögum er engu líkara en að vorið sé handan hornsins þótt enn sé þorri. Ætli ég segi ekki bara eins og kerlingin: þetta hlýtur að koma í bakið á okkur, sennilega vísar þetta á gos! Suðursveitungar blóta þorra í kvöld, og eins gera burtfluttir Hornfirðingar í Reykjavík. Vonandi skemmtir fólk sér vel og fallega, en þar til næst ætla ég að fara út á pall (kem inn aftur)og þefa meira af vorinu.

af húfum og "opplivelsi"

2010-01-30T21:40:00.004Z

Hef ekki átt húfu síðan ég var barn og hef ekki þurft á henni að halda því ég hef farið allra minna ferða á bíl, og þarf ekki húfu í heitum löndum. Hef verið nokkuð hugsandi yfir þessu klæðleysi undanfarið því nú get ég "skutlast" utanhúss. Sá eina græna baun í fyrra með flotta húfu og hef nánast slefað yfir listamanninum í Vík sem hannar og prjónar húfur eins og enginn sé morgundagurinn. Dúkkar þá ekki upp ein kær vinkona af góðri ætt sem ætlar að prjóna fyrir mig húfu! (Að vísu dúkkaði hún ekki upp, ég vissi af dömunni) Altso, í dag þegar hálfur bærinn minn argaði sig hásan fór ég á frelsinu í skutltúr og mér varð kalt á eyrunum undir einhverju sem kallast buff. Ákvað því að fjárfesta í almennilegri vetrarhúfu sem ég og gerði. Þegar ég sá téða húfu datt mér í hug græn baun, keypti fatið, skellti því á höfuðið og skutlaðist heim alsæl með heit eyru og rauða höku. Þegar vinkonan verður búin með hina húfuna á ég TVÆR húfur, og get skipt yfir í sumar og vetur! Opplivelsið mitt á hinn bóginn var að mér getur orðið kalt, það er ný tilfinning og ekki slæm. Þegar heim var komið skellti ég því frollunni á Beethoven til að sýna hvað hún er flott, en ég er þó viss um að húfan góða fer mér betur, enda er ég á lífi. "Sjálfhverf"? ég, ónei. Í þessum skrifuðu orðum er dóttlan mín, húfulaus, en í hvítum prjónakjól að leiða manninn sinn í leit að bókabúð down town. Kannski finna þau handritin þar til næst.

þegar kötturinn sefur....

2010-01-23T19:35:00.003Z

Lífið á mínum bæ akkúrat núna er rafmagnað. Bestimann og píanóstillarinn sitja æpandi í stofunni, og það er ekki allt guðsorð sem upp úr þeim rennur. Tveir vel fullorðnir menn, og ég er hrædd við hjartaáfall með áframhaldandi látum. Hvað er svona merkilegt við handboltaleik? Staðreyndin er sú að ég hef alls ekki taugar í svona æsing, en mér finnst boltastrákarnir flottir yfir rass og læri! Þar með er það upptalið. Svarið mér ef einhver hefur orðið nennu til að kíkja hér inn. Af hverju eru körfuboltamenn í svona hallærislegum hnébuxum? Ég hef aldrei haft tækifæri á að skoða á þeim fyrrgreinda líkamsparta! Annars er allt í góðu, var á þorrablóti í gærkvöldi þar sem ég graðgaði í mig hákarli og súrmeti og hélt ásamt öðrum uppi fjörinu. Í þessum skrifuðu orðum heyri ég mikil óp úr stofunni, fer og tékka á stöðunni þar til næst.

Æfing

2010-01-18T20:03:00.005Z

Ligg í rúminu með lappann í kjöltunni, berst fimlega en er að verða hálf örg. Manneskja sem er sprautuð í bak og fyrir á ekki að fá hitapest eins og lítið barn. Svo er ég svoddan klaufi með litlu sætu tölvuna mína, en dóttlan mín fyrirskipar æfingu. Ok, nú er ég að æfa mig, en er þegar búin að ýta tvisvar á delete takkann því hann er svo asskoti nálægt backspace takkanum. Ef þetta pár mitt verður fullt af innsláttarvillum verður bara svo að vera. Svo poppa alls konar gluggar upp á skjáinn og ég reyni að verjast því ég nenni varla að byrja á párinu í þriðja sinn.Þóttist því aldeilis góð að geta sett inn mynd af síðasta móhíkananum sem ég kalla svo. Síðasta blómi sumarsins. Þessa dagana er Haití ofarlega í huga, því jafnvel það tengist á Hornafjörð. Það virðist vera sama hvar á jarðarkringlunni sem er, allsstaðar eru Íslendingar. Annar minn blóðleggur býr í OZ, og á ég bróður þar sem vinnur við sjónvarp. Einu sinni var hann við upptökur lengst inni í svartasta skógi í Afríku. Á leiðinni upp á herbergið sitt tók hann upp spjall við mann í lyftunni. Sá reyndist vera Íslendingur líka. Mig rennir í grun að flestir geti sagt frá ótrúlegum ferðum landans vítt og breitt um heiminn. Þrátt fyrir pestarskít er allt í góðum gír, en ég á að vera á kóræfingu, og líka á morgun og hinn og hinn.......Hef ekki efni á að kvarta og nota bara tímann að æfa mig á þessa litlu sætu sem kúrir hér. Vildi frekar að hér lægi malandi köttur. Hafið það sem allra best þar til næst.

Rólegheit

2010-01-10T20:52:00.003Z

Á mínum vígstöðvum er allt í rólegheitum og veðrið er líkt og á vori.

Jólasveinarnir farnir í Ketillaugarfjallið og glotta yfir fjörðinn. Þessir sem eru á myndinni lölluðu sér hinsvegar bara út í skúr, en áður en ég lít við verða þeir komnir í hús aftur, og svei mér ef ég bæti þá ekki í hauginn. Við þessi ræfilsgrey var hún dóttir mín svo hrædd í eina tíð að ég setti enga upp til skrauts. Eftir að daman yfirvann óttann kaupi ég fátt skemmtilegra fyrir jólin en jólasvein, og það skemmtilega er að hún elskar þá í dag! ----Kennslan hafin og kórastarfið byrjar á morgun og þá er rútínan eins og hún á að vera, en alltaf kemur þó eitthvað upp sem riðlar þessu venjubundna. Hvað varðar fréttir þessa dagana eru þær ekki þess fallnar að ég sitji við og gleypi allt hrátt. Er búin að reyna það, en þá kemur einhver spekingur og raskar öllum mínum ákvörðunum. Þar sem leiðslan í mér er mjög löng á sumum sviðum er ég hætt að reyna að botna í öllu veraldarvafstrinu og einbeiti mér þeim mun betur að reyna að skilja knock knock brandarana hjá litla Natta mínum. Sannast sagna gengur það ekki nógu vel, þrátt fyrir að Eyjólfur komi mér til hjálpar, en ég er betri í að syngja með honum (Eyjólfi) skvetta falla hossa og hrista. Þar er ég á heimavelli. ---Eiga ömmur að vera góða í bröndurum, og verða ömmur að geta prjónað og saumað? Í þessu er ég voða léleg.--- Nú er nýtt ár gengið í garð og ætla ég að einbeita mér að því að láta það verða gott. Litla fjölskyldan í bláa húsinu tekur að sér erfitt verkefni og ég ætla alltaf að vera til taks á hliðarlínunni ásamt því að hugsa vel um mæðginin í ömmuhúsi í sumar, en minn góði tengdasonur verður að láta sér nægja allar mínar bænir. Á þessum rólegheita nótum sendi ég kærastar yfir þar til næst.

"Glatt skal á hjalla og gleymd skal hver þraut"

2009-12-30T21:47:00.003Z

Allavega ætla ég að reyna að lifa áfram samkvæmt þessu textabroti sem Brynjólfur leikari söng svo listilega á síðustu öld. (Jamm, ég kann vísurnar og því orðin eldri en tvævetra) Ekki ætla ég að skrifa annál, en sennilega verð ég með langloku ef ég þekki mig rétt. Fæ gjarnan ritræpu þegar ég byrja. Jólin voru yndisleg og bestimann fékk t.d. tvær geitur á fæti í jólagjöf og ég fékk peysukjól. Bækur og fleira fallegt rataði undir tréð, en pakkarnir frá dóttlunni og hennar fólki svífa einhversstaðar um Evrópu. Þegar þeir birtast verða önnur jól með öllu tilheyrandi. Tónleikar allir afstaðnir og flygillinn lokaður þar til annað kvöld, en þá verður nýja árið sungið inn. --- Hafði það af með smákökuáti á dögunum að eyðileggja eina tönn, og kostar það skrúfu í "málbeinið" með öllu heimsins vafstri og útlátum. Semsé, handleggjum og fótum. ---Náðum líka að fylla olíubílinn minn af bensíni, en það reddaðist eins og svo margt annað í lífinu. Nú gengur nýtt ár í garð og á þeim tímamótum vona allir að það færi okkur frið, ró og gæfu. Ég óska þess líka öllum til handa, og segi enn og aftur: Ég vildi verða kóngur í einn dag. Kæru bloggvinir nær og fjær, ég óska ykkur öllum gleðilegs nýs árs þar til næst.

jól, jól skínandi skær.

2009-12-23T23:07:00.005Z

Kæru vinir nær og fjær, við bestimann sendum innilegar óskir um gleðileg jól öllum til handa. Sveinkarnir á efri myndinni koma mér alltaf í gott skap, og fyrir prófarkalestur
var mér færð yndisleg matarkarfa sem er yfirfull af afurðum framleiddum í héraði. Jólakveðjurnar í útvarpinu eru í bakgrunni, og dóttlan mín er að undirbúa grjónagrautsveislu fyrir kanann. Njótið samverunnar og farið vel með ykkur þar til næst.

Ameríkufarinn/staðreyndir.

2009-12-19T21:55:00.003Z

Jæja, það kom þá að því sem enginn óskaði eftir, en mátti kannski búast við. Við erum heppin að búa ekki við herskyldu, sem ég ætla þó hvorki að mæla með né andmæla. Við erum öll friðarsinnar, og það er tengdasonur minn svo sannarlega líka. Nú reynir á litlu fjölskylduna í bláa húsinu, og ég trúi því að allt fari vel. Fáir þekkja dóttlu mína eins vel og ég, og ég veit hversu hún er megnug. Hún trúir oft reyndar ekki á styrk sinn, en að efast er bara gott. Þá anar maður ekki út í einhverja vitleysu. Dóttlan mín hefur alltaf barist fyrir sínu, og byrjaði hún á að berjast fyrir lífi sínu nýfædd, mikill og armur fyrirburi, en hún hafði það af. Bjartsýni er henni í blóð borin, og mikil fjarvera mín á fyrstu árum hennar fann hún alltaf eitthvað sem var gott. Þegar pabbi hennar (sem ekki kann á eldavél!) brasaði ofan í þau mat var það besti matur sem hún hafði smakkað og var alvöru! Stærðfræðin vafðist fyrir dömunni, en seiglan skilaði árangri. Allt sem hún ætlaði sér gekk upp með vinnu og trúfesti. Þegar dóttlan kynnti Bert til sögunnar leist mér ekki á í fyrstu, en ég treysti innsæi hennar og það hefur svo sannarlega skilað sér. Núna stendur hún/þau frammi fyrir stóru og ekki ásjálegu verkefni og auðvitað er kvíði í mannskapnum. Annað væri óeðlilegt. Dóttlan þarf að læra margt á skömmum tíma og standa sína plikt á sama tíma og Bert þarf að ljúka verkefni fjærri þeim sem hann elskar. Þetta kostar mikla fórn hvernig sem á það er litið, en ég hef trú: Trú á að þau standi sem fjölskylda saman að þessu verkefni með góðra manna hjálp, trú á dóttlu minni, trú á Bert og öllu því góða tengslaneti sem umvefja þau. Hjartað mitt blæðir þó. Mér finnst þetta ekki réttlátt gagnvart litlu snúðunum mínum, en það segir heldur ekkert um það í bókinni að lífið sé réttlátt. Ég bara vil að heimurinn sé góður, og ef ég gæti orðið kóngur í einn dag veit ég nákvæmlega hvernig ég myndi veifa sprotanum. Aðventan er tími okkar mæðgna gjarnan til tára, og ekki bætti þetta úr. En nú linnir "meyrheitunum" því bráðum hækkar sól og þá styttist í að Ameríkufarar komi í ömmu - og afahús. Bert er góður drengur og gegnheill, og ég veit að hann leggur allt í það sem hann er kallaður til. Komi hann heill til baka með guðsblessun. Þar til næst óska ég öllum gleðilegrar jólahátíðar með frið og gleði á öllum bæjum.

Kjaftaskur/ lesist kjaft-askur!

2009-12-12T22:31:00.004Z

Hvað gengur mönnum til að láta allt vaða, hversu ósmekklegt og ljótt það er, og það fyrir alþjóð? Halda þeir að þetta sé sniðugt og klókt og þeir svo fjandi klárir? Ef svo er: svei þeim. Ruglaðist inn á Ínn í gærkvöldi og það datt yfir mig... að ég held risaturn. Hélt á símtólinu en vissi ekki í hvern ég átti að hringja til að kvarta hástöfum. Bestemann telur að ekki sé borgandi símtal á svona gaura og ég trúði honum þegar mér rann reiðin. Reiðin í mér er ekki góð, bílífjúmí! ---Les oft blogg hinna og þessa og kommentin eru oft æði skrautleg, að ég tali nú ekki um dónaleg. Hvað gengur þessu fólki til? Mitt blogg er svo vinavætt og sjálfhverft að ég yrði fljót að fjúka ef einhver dirfðist að segja eitthvað ljótt. Ég lít á þennan miðil sem skemmtun frekar en vettvang til að senda fúkyrði út og suður. Aftur að Ínn, á Ingvi Hrafn þessa stöð einn og sér, er hann einráður og getur sagt hvað sem er? Tek það fram að ég er "hvorki né" með stjórnmálamönnum dagsins, en mér líkar ekki svona fúkyrði sem Ingvi Hrafn sendi blákalt í loftið svo rétt rifaði í augun. Áður en ég skrifa mig bálreiða bið ég alla góða vætti að vernda sjónvarpsstjórann, og sendi góðar yfir og allt um kring. --- Ps. Á jákvæðari nótum: átti frí í dag og gerði fullt, fór líka á Frelsinu og hitti fólk. Tónleikahrina í næstu viku og jólasveinarnir okkar koma líka í lítið blátt hús. Þeir bræður fengu "blækur" og hlaup frá Stekkjastaur. Svei mér þá, ég held að sveinki hafi keypt þetta hér á Höfn! Legg ekki meira á ykkur þar til næst.

Á hvolfi?

2009-12-08T21:55:00.003Z

Já, ég á það til að spila á hvolfi því þá horfi ég stundum í bláan himinn. Núna er hann hinsvegar svo asskoti svartur að mér líst ekki á þrátt fyrir jólaljósin. Okkur fer að vaxa sundfit með áframhaldandi veðurfari, og næst verður það ekki skutla sem keypt verður heldur kanói! Vaknaði við fuglasöng í morgun og illgresið vex sem aldrei fyrr. Þetta er jafn óeðlilegt og stjórnmálin í voru landi og hlýtur að vita á gos. Allavega segja þeir gömlu það, og mér hættir til að trúa þeim. ---Aðventan hér er lík og annarsstaðar á landinu með öllu tilheyrandi, og á þeim tíma er ég meyr í takt við dóttluna, en það rjátlast nú af okkur þegar jólin ganga í garð, en taka tvö hjá okkur hefst svo um áramótin. --- Skrítnar skrúfur við mæðgur.--- Það er líka margt skrítið í kýrhausnum ef vel er að gáð og færni er til, en hver nennir að spá í það svosem. En er ekki svolítið "kýrhauslegt" í litlu samfélagi að það skuli vera 9 tónleikar í desember, lestur úr nýjum bókum, stórhátíð hjá Sindra og stórmarkaðir um hverja helgi? Þá er örugglega ekki allt upp talið, en alls staðar er mannfjöldi. Skyldi það vera vegna þess að við Hornfirðingar erum ekki alveg á þjóðvegi 1, og höfum ekki td. Akureyri upp á að hlaupa og verðum að vera sjálfum okkur nóg? Góð pæling frá einni á hvolfi þar til næst.

Loksins, loksins!

2009-11-28T22:05:00.003Z

Já, og auðvitað öllum til gleði er ég ofar moldu. Eins og mér finnst gaman að fá innlit á síðuna er ég ekki nógu virk, en svo verður bara að vera. Lífið gengur sinn gang hér á bæ, og er mikið að gera. Væri ég barn væri örugglega búið að setja mig á ritalín, en mér líður vel með það sem ég er að bardúsa. Tónskólinn er 40 ára 1. des. og er töluverð vinna í sambandi við það. Eins og við kennararnir höfum ekki nóg með okkar fullu kennslu þá erum við með "kennaraband" hvar ég sit sveitt við píanóið og reyni að vera ekki tréhestur þegar kemur að "swing" tónlist! 4 kvöld í viku er svo kórastarf, og ýmislegt annað dunda ég mér við, en líf tónlistarmannsins á litlum stað getur verið krefjandi og ýmislegt komið uppá. Er þó búin að nota Frelsið eins mikið og ég mögulega get. Meðan kökurnar eru í ofninum skutlast ég smárúnt til að kíkja á jólaljósin og banka á eldhúsglugga hjá vinum og nágrönnum! (um helgar n.b.) Mikið hvað ég held að bæjarbúar verði þreyttir á mér þegar vorar! ----Við bestemann höfum sennilega/vonandi fengið vetrargesti. Músarindill hefur gert sig heimakominn í sólskálanum og lifir þar á löngu dauðum lúsum. Honum hafa verið færðar krásir sem hann lætur ekkert í, en meðan hann getur fundið einhverja lús og lifað á henni erum við glöð. Hann lét jólahangikjötið vera og þá þykir mér hann kresinn, því ketið það er sko ekkert slor. Úr Nesjunum altso, en Hornafjörðurinn er matarkista mikil, allt frá hatti ofan í skó! --- Er að lesa frú Vigdísi, konan er frábær en bókin ekki rúmvæn. Bestemann stakk uppá að ég tæki hana með á Frelsið til að nota nú tímann, en maðurinn veit ekkert hvað hann er að tala um, ég þarf að vera á jólaljósaútkikkinu! Á morgun tökum við Jesú og hans fjölskyldu upp í tilefni aðventunnar, og ég er alveg orðin sátt við þann gjörning eftir að diskóljósin voru tekin úr sambandi. Íslensku sveinkarnir ásamt þeirra hyski fara svo í glerskápinn, og eftir það ætla ég að rifja upp jólalögin fyrir kórana. Látið ykkur líða vel þar til næst.

Ferð til fjár!

2009-11-20T21:46:00.004Z

Jú, jú, við bestemann komumst til Reykjavíkur þrátt fyrir darraðadans í Öræfunum. Það er svosem ekki í frásögur færandi þar sem krákan ég er á ferð.

Mig langaði helst til að snúa við en Ástardrykkurinn og fleira lokkaði. Ég fyllist alltaf lotningu og tilhlökkun þegar ég fer í Óperuna. Þar hef ég aldrei orðið fyrir vonbrigðum með það sem ég hef séð og svo var líka núna. Við eigum þvílíkar listaperlur, perlur sem verða láta sér nægja óviðunandi aðstæður. Mikið hlakka ég til þegar söngvarar og hljóðfæraleikarar fá almennilegt hús til að vinna í. Ég hafði nokkrar áhyggjur að tónsprota hljómsveitarstjórans á tímabili þegar bífur kórmanna dingluðu niður í gryfjuna, en auðvitað slapp það, því listamennirnir þekkja hvern millimetra í þessu húsi. --Yfir einu er ég þó hugsandi.--- Þarf endilega að selja vín í Óperunni? Sessunautur minn hefði betur setið heima með sitt vín. Ég á bágt með að líða þegar fólk kemur of seint, sendir sms og vill hjálpa hljómsveitarstjóranum að hafa hemil á sínu fólki. Allt þetta og fleira truflandi gerði sessunauturinn og uppskar olnbogaskot frá mér tvívegis. Mér finnst leiðinlegt að siða til fullorðið fólk. -- Hildigunnur, ef þú rekst hér inn skilaðu þakklæti til Giannettu.---Við bestimann fórum svo í Hallarmúlann að skoða og mynda Völuspá dóttlunnar, og mikið hvað við vorum stolt af hnátunni, og vona ég að þessi frumraun hennar skili sér í fleiri verkum. --- Ýmislegt annað gerðum við, en mikið hvað ég var glöð að komast heim. Við utanbæjarmenn tölum gjarnan um stress í Reykjavík, en sennilega eru það við sem sköpum mesta stressið. Við ætlum nefnilega að gleypa allt á tveimur dögum í öllu kraðakinu og helgarumferðinni. En heima er best, sama hvar svo sem við búum, en hér líður mér best og ætla ekki suður fyrr en vorar! --Mikil annavika er á enda og ef veður leyfir á morgun ætla ég að "skutlast" eitthvað í mínum fjallagalla og kaupa bland í poka fyrir Ameríkuguttana mína. Farið varlega út í helgina þar til næst.

Út um víðan völl

2009-11-11T21:49:00.004Z

Ekki spennandi tiltill, en eitthvað verður barnið að heita. Ég vil þakka öllum innilega fyrir góðar kveðjur mér og Frelsinu til handa. Mér þótti vænt um þær. Flygillinn minn og skutlan eru einhver bestu kaup sem ég hef gert um ævina, og það liggur við að það sé það eina af veraldlegum gæðum sem ég hvað stoltust af að eiga. Ég nota Frelsið þegar tími og veður gefst, og finnst ég eiga heiminn. ---Lífið gengur sinn vanagang hér á bæ við allt sem er á könnunni, og mér finnst hún stækka með "ári hverjinu" eins og kerlingin sagði. Kennslan, kórarnir, oktettinn og önnur aukastörf taka sinn tíma, en samt er ég búin að baka nokkrar til jólanna! Komið bara í kaffi og sannfærist. ---Það tínist til í Ameríkupakkann og leggur hann í langferð eftir helgina. Bloggið er ekki alvont eins og margir segja. Ég náði eftir bloggleiðum í barna draumabókina + geisladisk fyrir litlu guttana vestra, og þakka ég fyrir kærlega. Þið sem hafa lesið þessar línur mínar muna ef til vill að ég þoli ekki vetrarferðir, ég virðist vera mikil óveðurskráka þegar að þeim kemur. Mér virðist þó að annað fólk geti skroppið til Reykjavíkur og hvert á land sem er bara ef það ætlar sér það. Hef ekki komið til Rvík. síðan í Maí en á morgun á að leggja í hann eftir vinnu. Óperan og fleira skemmtilegt. Veðrið hefur verið með eindæmum gott síðan ég ætlaði norður yfir heiðar fyrr í haust en komst ekki vegna ófærðar. Núna er spáin þannig að allt virðist fara í vaskinn. Ef svo fer verð ég fúl, og þá er ekki gott að lifa hjá annarri eins geðprýðismanneskju sem ég er. -- Halló, búin að redda fríi og á nýjan kjól! Krossið putta kæra fólk, mig langar í Óperuna, og mig langar að hitta vini, og mig langar í sextugsafmælið sem okkur bestimann var boðið í fyrir mörgum vikum. Tek mér í munn setningu á góðri íslensku: ef það "sé ekki", fer ég aldrei af bæ nema á sumrin. Kærust yfir og allt um kring þar til næst.

Frelsi ég finn!

2009-10-25T20:25:00.002Z

TROMMUSÓLÓIÐ HÆTT!

Það fór aldrei svo að ég eignaðist ekki skutlu, og ég er mjög hamingjusöm takk fyrir. Í gærmorgun var ég svo spennt að ég setti klukku til að missa nú ekki af neinu. Bestimann kom siglandi á henni heim ( á 15) og þá var ekki eftir neinu að bíða. Maður einn hér á Höfn hefur átt svona skutlu í nokkur ár og fór hann með mig í prufutúrinn, og í þessari himinsins blíðu gærdagsins fannst mér ég vera eins og fuglinn fljúgandi. Valli kom með rétta nafnið á skutluna: Frelsi skal hún heita. Fór svo í þriggja tíma "göngutúr" í dag, og sé bæinn minn í allt öðru ljósi, fer hægt yfir og tek eftir öllu. Hafi ég einhvern tíman gert góð kaup um ævina voru það þessi. ----Dóttla mín var náttúrulega yfir sig hrifin af kaupunum, en hefur sitthvað við útigallann minn að athuga. Kannski ekki skrítið hann er 18 ára! Mér þykir bara svo vænt um hann, og litadýrðin í honum hlýtur að fara að komast í tísku aftur. Ég er íhaldssöm þegar kemur að góðum fatnaði, þið ættuð bara að sjá íþróttaskóna sem ég nota við viss tækifæri. Þeir eru af dótturinni frá því hún var 13 ára, að ég tali nú ekki um úti- vinnufötin mín. Uppgjafa íþróttagalli af dótturinni frá unglingsárunum. -----Þetta eru semsagt fréttir dagsins, en líka þær að ég fór til vinnu á föstudaginn. Vonandi slepp ég við fleiri flensur. Það virðist vera alveg sama hvað etið er til að byggja sig upp og til varnar flensum. Akkúrat ekkert dugar. Á meðan við erum mannleg fáum við svona pestir, og þá er bara að taka því. Nú fæ ég sprautur á sprautur ofan og ætti því að vera vel varin, því Frelsið verð ég að nota þótt kaupið sé lágt. --- Húrra fyrir mér og þér.--- Á þessum nótum kveður Frelsisskutlan og bið ykkur um að fara varlega þar til næst.

Trrrrommmusóló!

2009-10-22T11:04:00.001Z

Er ekki farin til vinnu enn og er að verða hálfgalin, en fylgist grannt með! Trrrrrrrrr þar til næst.

onjk, onjk?

2009-10-16T17:09:00.002Z

Veit ekki, en ég er lasin og þar af leiðandi leið. Fékk lyf því blessuð berjasaftin dugði ekki, svo trúi ég alls ekki að jólin byrji í IKEA! Hef sennilega allt á hornum mér í dag, enda orðin Hornfirðingur. Góða helgi og farið varlega með kærri kveðju á alla bæi.

Það sem er títt.

2009-10-03T21:48:00.003Z

Allt í einu fór sumarið og vetur gekk í garð, eða þannig. Á einum sólarhring gerðist það. Núna er búið að ganga frá skálanum fyrir veturinn, en rósir geta þó prýtt borðin hér fram eftir vetri.--- Af skutlumálum er það að segja að ég verð ekki skutla á vegum TR. Er ekki með "rétta" fötlun, ekki lömuð fyrir neðan eða ofan einhvern hryggjarlið o.sv.frv. og á bíl í þokkabót! Regluverkið, smáa letrið og orð fulltrúa stofnunarinnar er með ólíkindum, en ekki get ég deilt við dómarann. ( Búin að reyna) Ég tek bara lán hjá Alþjóðagjald..... (of leiðinlegt orð til að skrifa), kaupi mér skutlu og get ráðið litnum sjálf. Ykkur að segja verður hún rauð. Draumurinn verður að rætast. ---Ég er ekki mikið fyrir vetrarferðir en ákvað fyrir löngu að skreppa norður á Akureyri um næstu helgi að hitta skólafélaga. Veðurspáin framundan er hinsvegar þannig að ekki líst mér á'ann! Týpískt þegar veðurkrákan ég ætla að leggja land undir hjól.... en við sjáum til. Lífið er harla gott og sviðasultan heppnaðist vel takk fyrir. Kennslan og kóravinnan er á sínum stað svo ég get ekki kvartað, en er þó spæld yfir að borg dóttlu minnar fékk ekki Ólympíuleikana. Mikið hvað ég vildi verða kóngur einn dag, en þar til næst sendi ég ljúfar yfir og er glöð yfir að sjá að fyrrum góðir bloggvinir eru mættir aftur á ritvöllinn.

Fundin ber!

2009-09-17T22:43:00.002Z

Þetta ætlaði ekki að ganga andskotalaust. Kennarinn kom og nú held ég að ég sé fær um að setja inn myndir, alein! Að vísu er röðin vitlaus, so be it.--- Hreinsunaraðferðin fylgdi mér úr föðurhúsum, en svona forláta pressa var ekki til. Bestimann tók sig vel út á henni og ég dásamaði svo herlegheitin í bak og fyrir. Núna er drukkin berjasaft í öll mál, og vei ef svínapestin vinnur á okkur. ---- Í dag er ég hamingjusöm---- er það svosem oftast, en nú hef ég von um að eignast skutlu. Bráðnauðsynlegt hjálpartæki fyrir fótafúna. Get verið meira úti og "brunað" um bæinn minn á 15 kílómetra hraða. Nú er bara að krossa fingur og vona að réttir aðilar standi við sitt. Tilvonandi skutla sendir ljúfar yfir þar til næst.

Hvert fór hún?

2009-09-06T21:28:00.002Z

Ég hélt mig vera búna að læra að setja inn myndir, en eitthvað hefur klikkað. Ef þið rekist á svona eins og nokkra berjabala á mynd í netheimum þá á ég þá. Saftin úr þessum berjum er sennilega sú flottasta ever, eða þannig.... þetta er sko í fyrsta skipti á ævinni sem við bestimann gerum saft. Hann dreif sig í berjamó í gær og afraksturinn sem svo sannarlega var festur á mynd er einhversstaðar á flakki. Nafna mín, dóttirin Ameríkufarinn er líka á flakki og festi ég samtal okkar á skybinu einnig á mynd. Er ennþá gapandi yfir tækninni, ég við eldhúsborðið mitt en hún í fjallendi miklu í risahúsi í annarri álfu. Andfætlingar hafa verið hér í tæpar tvær vikur, systkini mín sem ég er að kynnast á efri árum. Svolítið skrítið, en allt gekk vel. Það er rétt sem Baun sagði, maður velur sér ekki fjölskyldu. Ég valdi mína ekki, en um fimm ára aldurinn var ég endanlega valin, og það finnst mér gott. Ég var, og hef oft verið spurð hversvegna ég segi að Svanfríður mín heiti í höfuðið á mér, Guðlaugu! Þar sem ég er ekki að segja neitt leyndarmál, og hefur nú þegar komið fram í fjölmiðlum get ég alveg eins látið það flakka hér. Við ættleiðingu var búið að skíra mig Svanfríði Eygló. Misvitrir sem tóku mig fyrst fannst nafnið alls ekki hæfa og með allskonar brögðum breyttu þau því nafninu í Guðlaugu Gunnþóru. Eins og það passi eitthvað betur! Lá því beinast við þegar dóttlan fæddist að gefa henni þetta nafn, og finnst mér hún bera það með prýði. Nú eru haustlitirnir farnir að sjást og nóttin orðin lengri. Fyrsta heila kennsluvikan liðin og sú næsta byrjar á morgun. Kórarnir týnast svo inn hver af öðrum og líður með vel með þetta allt. Það eina sem er að "bögga" mig núna er að vera búin að týna helv....berjabölunum! Þar til næst.

????

2009-08-28T21:07:00.003Z

Ja það er spurning. Getur verið að það séu ekki nógu margir klukkutímar í sólarhringnum eða er ég sú óskipulegasta sem um getur? Allavega þá flýgur tíminn og ég veit eiginlega ekki hvert hann fer. Síðan síðast hefur verið nóg að gera. Um verslunarmannahelgina skruppum við bestimann í smá ferðalag. Komum við á hóteli nokkru til að seðja hungrið, en vorum ekki á matmálstíma svo ekkert varð úr því. Eftir nokkra stund breiddist mikið bros yfir "andlit staðarins" og ég spurð/tilkynnt: Nú, þú ert bara með hækjur! --Hreint eins og ég hafi ekki vitað af því. --- Jamm, mér varð svarafátt, en var alveg komin að því að tilkynna andlitinu að það hefði gleraugu á nefinu. Óttalega hvað fólk getur verið eitthvað tvöþúsundogsjö! Einu sinni var mér meira að segja hrósað fyrir góðan píanóleik, og verandi á tveimur hækjum! Getið þið toppað þetta kæru vinir? --- Þrátt fyrir allt er ég ánægð með mínar hækjur og er byrjuð að kenna. Sumarið var yndislegt og er bara gott að byrja hina venjulegu vetrarrútínu endurnærð á sál og líkama. Ég skrifaði einhverntímann hér á síðuna að ég væri ættleidd og síðan tekin í fóstur. Blóðlega á ég alveg helling af systkinum sem ég þekki ekkert eða lítið, enda flestir búsettir andfætis. Núna eru hjá mér tvö af þessum ættboga og er það dulítið "eitthvað", en búskapurinn gengur þó mjög vel. Það sem ég á sennilega við er að ég vildi óska að fjölskylduflækjur væru ekki til í henni veröld, en mér verður aldrei að ósk minni í þeim efnum. Í æsku var ég aldrei lík neinum svo ég vissi til, en í dag veit ég að ég á mér marga tvífara, og svo er einnig um dóttlu mína. Tvífararnir búa bara í annarri heimsálfu. Þetta með eplið og allt það er sennilega engin vitleysa. --- Elskurnar mínar, á morgun, höfuðdag eru 33 ár liðin síðan við bestimann létum skíra dóttluna okkar, og hvort sem þið trúið því eða ekki heitir hún í höfuðið á mér! Þar til næst....

tvær myndir

2009-08-19T12:06:00.001Z

þetta er allt að koma.

enn og aftur

2009-08-19T11:57:00.001Z

Er ein, kennarinn að fá sér kaffi.

Er í námi

2009-08-19T11:51:00.001Z

Gengu svona lala

taka tvö

2009-08-19T11:48:00.002Z

haha

prufa

2009-08-19T11:40:00.000Z

bara að gá!