Er sandur sandur?

Sandur og sandur er kannski það sama góðir hálsar, en svartur sandur og svartur sandur er ekki það sama. Mikil "pæing" á bak við þetta, og svo sannarlega er enginn sandur eins á litinn. Sumir safna skóm, aðrir teskeiðum sumir lyklakippum, en ég safna sandi. Mér er ekki nokk sama hvernig hann kemst í mínar hendur....við bestimann verðum sjálf að ná í hann og meðhöndla. Margir halda að ég sé með allskonar krydd í fínum krukkum, dettur ekki í hug í fyrstu að þetta gæti verið eitthvað annað. ( Ekki þó neitt ólöglegt svona á þessum síðustu og verstu!) Ok, eldhúsgluggarnir fullir af sandkrukkum og engar hillur að fá sem pössuðu, á allrahanda máta. Allt verður þetta altso að fitta inn í systemið. ( afsakið sletturnar hjá prófarkalesaranum!) ---En.... nú kemur karmað til sögunnar, gaman að þessu. Þegar ég var í geislameðferðinni þurfti ég oft að fara til sjúkraþjálfara. Við hliðina á þjálfu var fótsnyrtistofa sem ég þurfti bráðnauðsynlega á að halda. Þegar ég gekk í téða snyrtistofu blöstu við mér hillur....hillurnar sem ég þurfti svo sannarlega á að halda! Haldið þið ekki að eigandinn hafi staðið í breytingum á stofunni og vildi/gat ekki notað þessar yndislegu hillur. Nú fór um mig...hvað átti ég að gera? Gerði það eina í stöðunni....bað um hillurnar. Hingað eru þær komnar og smellpassa svona algjörlega. Ég átti hreinlega að fá þessar hillur. Héðan í frá ætla ég aldrei að fara annað en á Greifynjuna í Árbæ þegar ég þarf að láta kíkja á tærnar. Það er góður staður til að láta dekra við sig. --- Á dögunum fékk ég/við yndislega og aldeilis frábæra gjöf frá góðum fjölskylduvini. Ljóðabækur allra meistaranna innbundnar í leður með gylltu letri. Við nánast táruðumst.... en hvað? hillurnar góðu voru sem smíðaðar undir þessar dásamlegu bækur. Þetta hilluskot er mér dýrmætt, klukkan, (hefur sögu)  heklaða krabbameinsbjallan frá Hauki,  kr.slaufu- golfkúlan frá krumma og litli óskasteinninn sem á að færa Þuríði betri heilsu og tengdasyninum gæfu í vinnuferð. Ég sendi ykkur góða strauma hvar sem þið eruð þar til næst.

App!

Jæja, aldrei fór það svo að ég settist ekki niður. Eins og ég hef gaman af að skrifa og lesa það sem aðrir skrifa rennur upp fyrir mér að ég er alls enginn bloggari. Þeir hafa nefnilega svo mikið að gera við að skrifa um allt mögulegt. Ég vil helst ekki skrifa um ofurlaun, svik, pretti og gróðrabrask....ég bara tuða um það út í loftið, en það get ég sagt ykkur hátt og í hljóði að mér er ofboðið á flestum sviðum og hana nú. Ekki vil ég t.d. verða dregin fyrir dómstóla fyrir bloggskrifin mín, og þori varla að anda á fésinu sem ég stelst stundum í í gegnum bestimann. Með öðrum orðum, ég er ekki góð í þessu en mér líður samt ágætlega með það.-- Skólinn hafinn, kartöflur uppteknar, kæfu- og sultugerð líka og kálið mitt í snúðakassanum varð ætt. Mætti halda að hér byggju fleiri en tveir að staðaldri. Ég er líka búin að rífast við Símann, náði loks lendingu við Gigtarfélagið í dag og fer til sjúkraþjálfa bráðum og heimta svo af almættinu að ég verði eins og danska meri kóngsins eftir þetta alltsaman!!! Minna má það ekki vera. ----Undanfarin nokkur sumur hef ég verið að berjast við blaðlús í rósaskálanum, mér til mikils ama, en rósunum ekki til skaða. Nú bar svo við í sumar að hún lét ekki sjá sig.... og ekki heldur hjá nágrannanum okkur til ómældrar gleði. Undur náttúrunnar eru mikil, og er ég orðin þess viss að veðráttan yfir veturinn hefur mikið um þetta að segja. Það var ekki einu sinni maðkur í öllum trjágróðrinum.-   Núna er ég búin að vaða úr einu í annað, og heita þessi skrif belgbiðurugl, en þar til næst bið ég alla um að passa upp á sig og sína.

Góður dagur.

Já, þetta er bara gaman.   Fórum í þrælskemmtilega dagsferð til Vestmannaeyja og lulluðum þetta heim í dag frá Vík hvar við gistum. Stoppuðum í berjalandi á leiðinni, sólin skein og skúmurinn  lét sér líða vel. Svo gerðum við. Efri myndin sýnir hina dásamlegu norsku kerlingarglás, (sérstaklega fyrir frú Sigurbjörgu, þú bara hringir) en sú neðri sýnir daginn í dag....eða daginn fyrir 37 árum. Þá giftum við bestimann okkur, og fengum við þessa yndislegu mynd í brúðargjöf sem hefur æ síðan hangið yfir eldhúsborðinu, enda aldrei orðið svöng að ráði!  Í dag 23. ágúst er líka nákvæmlega eitt ár síðan ég fór í síðustu lyfjameðferð, og þar með segi ég bless við óhroðann.  Heimferðin í dag var því heldur ljúfari og ekki eins  steraskræk og þá. Takk fyrir það þar til næst.

komin aftur

Heil og sæl öllsömul. Ég vona að allir séu mjöööög glaðir að sjá mig þeysast fram á ritvöllinn aftur. Efri myndin sýnr hvar við bestimann héldum að við værum á beinu brautinni frá LA til NY á heimleið frá Svanfríði minni. Úpps, komin framhjá....við lentum í hér um bil öllum hremmingum sem hægt var að komast í án þess að skaði yrði af. Ég fór oft með faðirvorið......sessunautur minn frá Perú gerði slíkt hið sama, en bestimann hélt utanum það sem hægt var. Mikið þó djöfu...... veðurfar þarna á austur ströndinni. Fimm tíma flugið varð að 10 tímum og þegar við svo að lokum stigum upp í the yellow cab í stóra eplinu hélt ég endanlega að ég yrði hreinlega drepin. Jamm það er gott að vera komin heim.  Dvöl okkar vestra var engu lík, og mér líður miklu betur í hjartanu eftir að hafa séð og snert. Við eigum yndislegt fólk og ég þarf ekki að tíunda það hér  frekar að snúðarnir mínir eru fallegastir og bestastir í vesturheimi og þótt alls staðar annarsstaðar væri leitað. Sagt og skrifað. ---Eftir töluvert ark og þónokkra yfirferð í NY var gott að koma heim í svalann, en nokkuð lerkaður. Síðan þá hefur lífið verið gott, og ef þið undrist á neðri myndinni þá er ég að ljúka við að háþrýstiþvo og missti slönguna öfugt...Ég ég líka búin að mála girðinguna umhverfis kirkjugarðinn í Lóni, búa til norska kerlingarglás og  6 kíló af kæfu. Svo skrapp ég suður í myndatöku og bið svo sannarlega um blíðaveður. Af öllu montinu hér að ofan er varla hægt annað að segja en að það sé fjandakornið ekkert að mér...---- Allavega kom ég heil heim úr mikilli ævintýraferð hvar sem ég naut mín í botn með mínu fólki, sá margt og fór nokkuð víða. Söng með snúðunum, bar á þá sólarvörn og eldaði besta kjúkling sem Natti hefur fengið á allri sinni 5 ára ævi! Hann sagði líka nákvæmlega: Amma, þú hefur nice hár. Með það á vörunum (puttunum) ætla ég að biðja ykkur vel að lifa þar til næst.

Ferðalangar

n

  Nú er mikið ferðalag að baki......í bili. 3ja daga ferð og bara nokkuð strembin, en hverrar mínútu virði. Við bestimann erum skemmtilegustu ferðafélagar ever! Ok, nokkuð stórt tekið upp í sig. Það voru margir sérkennilegir karakterar með Greyhound, og kannski höfum við hjónakornin verið skondin í þeirra augum. Leiðin til San Diego er yndisleg, landslagið fjöllótt og gróið. Borgin sjálf er mjög falleg, og það var gaman að sjá hana frá sjó. Það er ekki nema örfá háhýsi, ekkert yfirþyrmandi. Við gistum á hóteli í gaslampahverfinu, ofsalega fallegt svæði. USS Midway , kafbátar og sigling var á dagskránni....dagskráin var doldið stíf hjá gömlu brýnunum.......en eitt skal sagt.....við erum að njóta hverrar mínútu. Söknuðum snúðanna okkar, og er ég farin að undirbúa mig andlega að kveðja í þetta skipti. Natti minn sofnaði í fanginu á mér yfir úlfamyndinni, en æðsti snúður hélt fyrir augu og eyru af því að það var kvöld! Það er nefnilega verra að horfa á svona úlfa á kvöldin. Las síðan sögu fyrir þann sem hélt sér vakandi, og ætla að leggjast uppí og láta mig dreyma súkkulaði eins og Natta dreymir á hverri nóttu en þar til næst hlakka ég til daganna sem eftir eru.

Og tíminn flýgur.....

Skil ekki frekar en fyrri daginn hve hratt tíminn líður. Við erum komin á seinni hluta yndislegrar dvalar hér í bláa húsinu. Snúðarnir mínir eru hörkunaglar sem skilja mælt mál á tveimur tungum. Það er dásamlegt að fylgjast með málþroskanum. Natti minn veit að maður segir smámunAr í stað piece of cake! Þeir kunna vísur og faðirvorið, allt uppá punkt og prik. Ég tek ofan nýja sólhattinn minn fyrir henni dóttur minni, eljunni við að halda þeim við efnið. Það er nefnilega bara hún ein sem talar málið við þá, og þess vegna væri svo auðvelt að sleppa þeim við að læra það.  Natti litli er bara fimm síðan í vor, en hann er víkingur til allra verka og skarpur. Hann vílar fátt fyrir sér, en er einnig blíður og góður. Eyjólfur stóri snúður er hugsuður og ferlega klár, blíður og góður. Þeir bræður mega helst ekki af hvor öðrum sjá, en geta líka verið hundleiðinlegir hvor við annan innanum og samanvið. Eðlilegustu snúðar og bestastir auðvitað, og flottir á brettunum eins og myndin sýnir. Dagarnir líða semsagt, og áður en litið verður um öxl sitjum við bestimann í flugvél heim á leið. Í næstu viku ætlum við að skreppa til San Diego og fara með Greyhound rútu! Eyjólfi mínum líst ekki of vel á þetta ferðalag gömlu hjónanna, gætum misst af lestinni einhversstaðar. Við bestimann verðum því kannski eins og farþegarnir sem maður sá í gömlum bíómyndum, það er "stórskrítnir" ferðalangar í Greyhound.....en þar til næst ætla ég að halda áfram að hafa það sem best og sendi ljúfastar yfir hafið.

Án titils....

Heima hjá okkur tökum við bestimann gjarnan veðrið, og helst allar veðurfréttir. Við eigum þó ekkert undir, hvorki heyskap eða sjósókn.Bara vani.  Hér á bæ er hitamælir sem skín aldrei sól á, og seinnipartinn sýndi hann 40 %.....varð heitara fyrr. Það er svo skrítið að sami Spánarhiti væri búinn að hálfdrepa mann vegna raka. Hér í eyðimörkinni er "bara" heitt. Skrokkurinn elskar þetta loftslag, en við ætlum ekki að flytja!.....San Diego er á dagskránni......en áður en hún verður farin verð ég að setja inn brettamennina mín sem hafa smáholu (alltaf) fyrir ís. Bestimann og guttarnir sitja þá gjarnan í skugga og ræða málin með kveðju þar til næst.