Ég heyri baul!?

Gleðilegt nýtt ár sendi ég ykkur öllum með blítt hjarta, og takk fyrir allar góðu kveðjurnar og stuðninginn á árinu. Ég get ég sagt ykkur að ég met það mikils. Ég ætla ekki hér að líta yfir farinn veg, er nokk búin að því, en ætla samt að trúa ykkur fyrir því að ég sakna þess ekki. --- Í öllu mínu aðventu og jólatáraflóði þornaði ég upp í kvöld, aldrei þessu vant! Þegar stafirnir í sjónvarpinu hverfa og birtast leggst ég alltaf í mikinn grát ofaná allan annan grát í Desember.
Ekki núna...ég ætla ekki að gráta 2011, en ég ætla að bjóða 2012 velkomið í minn bæ. Líka í lítið blátt hús og á alla aðra bæi. --Núna er Nýársnótt og ég held að kýrnar bauli... , og þær baula fallega. Því ætla ég að trúa. ---Á þessari nótt fer ég alltaf ef hægt er á næstu bæi... en núna er bara ekki fært eins og sjá má á myndunum. Nágrannarnir gerðu ALLT til að ég kæmist á milli húsa, en sandur og salt virka ekki alltaf, og ég þorði ekki. Nágrannarnir í þvældu götunni í Ástralíu hafa ekki roð í mína granna. Núna er allt orðið hljótt og ég veit að björgunarsveitirnar hér hafa fengið gott í skóinn í kvöld. Sem betur fer. ---Ég umvef ykkur öll með þeirri hlýju og væntumþykju sem ég á og bið ykkur vel að lifa þar til næst.

Og aftur hækkar sól.

Ojæja, ekki er myndin eins falleg og blessað bragðið, og er komin á þá skoðun að það eigi að alfriða rjúpuna. (Leyfa sósuna, en banna fuglinn!) Í foreldrahúsum var ég vön hamborgarhrygg og fannst ekki vera jóla án hans. Eftir að við bestimann héldum okkar jól var úr vöndu að ráða, því bestimann var rjúpumann í gegn! Mér aftur á móti fannst þessi matur lítt kræsilegur, en hvað gerir ekki ástfangin kona? Úr varð samkomulag: Hamborgarhryggur önnur jólin og hin jólin rjúpa. Ok, en samkomulagið fólst í að byrja á rjúpunum! Og rjúpa hefur það verið síðan heillin, og allir glaðir. Núna finnst mér eins og fuglinn eigi að fá að vera í friði, við eigum nóg af öðrum mat.... græðgistuðrurnar sem við erum! Munið þið hér um árið? Kengúra, og hvað veit ég, gott ef ekki kjöt af krókódíl. ---Hér á bæ er allt í góðum gír, og ég hef verið í fullri vinnu við að jafna mig á hremmingum ársins. Gengur það bara þokkalega, en aukaverkanirnar verða sennilega seint út af dagskránni. Hef þó vel funkerað og tekið þátt í jóla jóla. Það eina sem hrjáir mig er söknuður eftir litlu fjölskyldunni minni. Svona er þetta bara og ekkert til að væla yfir í raun, því öllum líður vel og er það fyrir mestu. Eitt er víst að með vorinu þá mun sjást undir iljarnar á okkur bestimann hvar sem við fljúgum vestur.--- Þangað til verður undrið skybe að duga. Ég minnist oft mömmu minnar þegar systir mín bjó úti í Danmörku með litla ömmustelpu. Þá var ekkert nema handskrifuð bréf og símtal þegar mikið lá við. Mamma fór þá í sína fyrstu utanlandsreisu og dvaldi hjá systur minni og fjölsk. í mánuð. Þegar við pabbi tókum loks á móti henni var hún lygalaust með ruggustól undir hendinni. Sko, mamma var innan við 1.60 en stóllinn ansi gerðarlegur. Pabbi fór í flækju en tollararnir brostu. Ég veit alls ekki hvernig hún fór að þessu. (Smá útúrdúr) Í dag setjum við spjaldtölvuna í vasann og leggjum í´ann. --- Ég óska ykkur öllum gleðilegra jóla og friðsældar þar til næst.

Úr snjó og hjartaryl.

Hér er snjór, en hér er friður. Hún elskuleg dóttla mín varð að fá sumt staðfest, svo þessar myndir af foreldrunum eru sérstaklega ætlaðar henni. -- Vessogú hjartans mín! --Annars staðfesta myndirnar líka annarsvegar að ég er að baka tertu + að ég hef marglitt og skrítið hár, og bestimann hnoðast sem best hann má. Bara gaman að þessu. Dagarnir eru rólegir hjá mér, en samt tek ég þátt í lífinu. Ætla að vera með á jólatónleikunum með mínu fólki, og stefni á að fara í kennslu eftir áramótin. Heilsan kemur eins og ljósið, langt og mjótt, finn mikinn mun frá fyrri viku. Að vísu er ég tilfinningarlítil í tánum og með náladofa í öllum puttum, hef samt tilfinningu í blá-fingurgómunum. Ég get spilað, en úthaldið frekar snubbótt. Allt frekar skrítið, en lífið er samt dásamlegt og nokkuð auðvelt fyrir utan meyrnina sem fylgir mér og mínum á þessum tíma, svona ljúfsár tilfinning ef þið skiljið mig. ---Úti er snjór sem fýkur þvers og kruss en innandyra er allt hlýtt og bjart. Flestir jólasveinarnir eru komnir á sinn stað og líka Jesú og familí. Yndislegi jólabangsinn er kominn á flygilinn og brosir kampakátur út í lífið eins og ég þar til næst.

Það kom aððí!!

Heil og sæl heilsa ég öllum....þarf ekki að koma í skoðun fyrr en eftir 4 mánuði. Ég er svo himinsæl með sjálfa mig að sjálfhverfari get ég varla orðið. Fékk semsagt flotta skoðun í dag, og frá mínum bæjardyrum séð er ég aaaalveg að verða góð. Fer heim í kotið mitt á morgun og þakka pent fyrir mig.... Heyrumst innan tíðar og þakka ykkur öllum stuðninginn þar til næst. PS. enn og aftur ég er svo glöð..... þið vitið: Brosi svona hringinn, er þakklát, er hamingjusöm og á fullt af jólasveinum! PPS. Kann ekki að setja broskarl!

Svoddan er það nú....

Jæja gott fólk nú eru tvær vikur frá síðustu geislum og þá hélt ég að allt væri nú orðið gott. Ég er enn að brenna undan þeim og komin með bullandi sýkingu. Er að verða alveg hundleið á þessu og bið bara orðið um gott veður mér til handa, þrátt fyrir hitabylgju utandyra. Sálin er þó í góðum gír þrátt fyrir allt, og meðan svo er "höndla" ég þetta. Þegar ég verð komin í stuð þá skrifa ég pistil sem eitthvert fútt verður í en núna er fúttið í fýlu. Jólapakkinn í litla bláa húsið fer á morgun og það var svo gaman að týna í hann. Það verður ekki langt í að ég setji sko mína sveinka upp, og draumurinn er að geta baka nokkrar kökur. En þar til næst kveð ég frk. fýlu og sendi ljúfastar yfir.

Limmið!

Nú er frúin sprungin á limminu, en ég veit ekki hvað eða hvar limmið er. Veit bara að núna líður mér eins og ég hafi lent undir valtara. Ég er semsagt búin að gera skyldu mína við frk. kröbbu og var útskrifuð með láði í dag. Vonandi verð ég aldrei aftur vör við þá frauku, því hún er ekki geðslegur förunautur. Ég er þakklát.....þakklát fyrir að hafa greinst í tæka tíð, og er þakklát fyrir óendanlega gott heilbrigðisteymi. Ég er þakklát fyrir yndislega fjölskyldu og vini, og er þakklát fyrir lífið. Þegar allt virtist óyfirstíganlegt og erfitt fékk ég "búst" frá vinum og fjölskyldu, búst, sem hjálpaði mér í gegnum næsta skref. Reynslunni ríkari og 9 tánöglum fátækari held ég áfram í átt að fullri heilsu, og vonandi með sömu hjálp og hingað til. Núna finnst mér að ég þurfi ekki að passa mig á að ganga ekki á grasinu eða biðjast afsökunar á að hnerra, er frjáls....... Það er góð tilfinning. Svo er ég búin að kaupa mér TVO jólasveina af tilefninu......og ég á von á einum frá Hollandi! Ég kannski kaupi mér einn enn, sá einn lítinn og feitan, hvur veit...á ég hann ekki skilið þar til næst?

"sprell alife"!

Ég vil þakka öllum sem drukku með mér kaffisopann á dögunum fyrir síðast, og finnst að svona hittingur eigi að verða aftur. ----Er að hvíla mig á sjúkrahótelinu þessa vikuna og dveljum við bestimann í íbúð úti í bæ. Geislar og allt sem þessu fylgir er mín fulla vinna, en í aukavinnu fórum við hjónin á frumsýningu Töfraflautunnar og sáum svo Listaverkið í Þjóðleikhúsinu. Ég ætla ekki að fara grundikt í þessar sýningar, en mikið lifandis skelfing var þetta skemmtileg helgi. Fleira er á döfinni sem er skemmtilegt, sennilega svo skemmtilegt að ég gleymi kláða og bruna á geislasvæðinu. Nú er farið að styttast í annan endann og það veit himnafaðirinn og öll sú fjölskylda að þá verður kátt í kotinu, sko mínu altso!............Held svei mér þá að ég kaupi mér eitthvað fallegt og haldi svo veislu þar til næst. Ps. Ég er að fá fyndið hár!