tölvunörd?

Heil og sæl öllsömul. Það er ekki alveg svo að ég sé pennalöt, annað kom til. Fyrir rúmu ári tók tölvan mín uppá því að frjósa, þrátt fyrir gott hitastig í húsinu! Stundum var allt í lagi, en svo komu dagar sem allt fraus nánast í hel. Ég var orðin nokkuð lunkin við að bæta ástandið með því að slökkva á henni og "ræsa" hana aftur. Gott mál...en bara stundum, og ekki gerði ég svosem neitt í málunum. Hélt bara að ef ég styngi hausnum í sandinn þá hyrfi vandamálið. Í fyrri viku gekk þetta vandamál svo langt að besta helmingnum var nóg boðið og arkaði með gripinn undir armkrikanum til meistarans. Þar sem tölvan er samskiptatæki við fjölskylduna í litla bláa húsinu var brýnt að leysa málið snöggt og örugglega. Meistarinn hringdi og tók að spyrja mig hinna skringilegustu spurninga: Hvernig var vírusvörnum háttað, hvenær tók ég til í gripnum síðast og bla bla, en þegar stórt er spurt verður nefnilega fátt um svör. Ég hef alltso alls ekki gert neitt af því sem meistarinn spurði um. Ég á þennan grip, tek á móti pósti, sendi póst, tala við Ameríkufarann og punktur! Ég tek til heima hjá mér, en enginn hefur sagt mér að ég þurfi að TAKA TIL í tölvunni, eða hvernig á að gera það. Í skólanum vinn ég í tölvunni þegar ég þarf, en þar eru aðrir sem sjá um þessa svokölluðu tiltekt. --- Jamm.--- Meistarinn fann tugi vírusa í gripnum mínum, og TÓK TIL. --- Hallelúja, og málið leyst.--- Eða það hélt ég, en hún frýs enn. Þó er hitastigið vel yfir 20 gráðunum! Nú er bara að krossa fingur og sjá hvort þessi texti skilar sér á veraldarvefinn. En ég veit að meistarinn reddar þessu ef hægt er, en ofaná allt annað þarf ég að læra að taka til í þessu leiðindarapparati. --Tæknin er góð, en getur valdið höfuðverk hjá þeim sem eru tölvufatlaðir, og það er ég svo sannarlega. Hækjurnar mínar eru hjóm eitt miðað við þessi ósköp!---Vikan sem leið var góð í kennslunni og virðist sem stundataflan standi því enginn hefur kvartað, og held ég því ótrauð áfram. Kórastarfið er að detta inn á næstu dögum og fer því vetrarrútínan að rúlla eins og hún hefur gert síðustu 30 ár eða svo. Mér líkar reglulegt tempó.--- Kæru bloggvinir, annaðhvort læri ég almennilega á tölvuna eða hendi henni útí horn. Tölvunördinn kveður þar til næst.

Mér er fyrirgefið

Takk fyrir góðar kveðjur, og brúðkaupsdagurinn var frábær, bæði hjá okkur besta helmingnum sem og hjá brúðhjónunum sem stálu senunni. Þau voru svo falleg. Mikil veisla haldin um kvöldið með öllu tilheyrandi, en þá veiktist ég. Jamm, í byrjun skólaárs. Náði þó að henda hækjunum og stíga rólegan dans við minn mann svona í tilefni áranna 33. ---- Kvef og bronkítis eiga aldrei rétt á sér og alls ekki á þessum tíma árs. Læknir og lyf hjálpuðu, og komst ég í skólann í dag, og vonandi stenst stundataflan þegar ég prufukeyri hana á mánudaginn. Mig langar oft að vera galdrakerling þegar kemur að púsla saman stundatöflu, segja bara HVISS, og allt klárt í fyrstu tilraun.--- 23 nemendur í einkatímum, skólinn einsetinn og ALLIR þurfa að komast að á sama tíma! Þá kemur að því, altso forgangsröð þeirra sem stjórna okkur pupulnum. Ég hef verið nokkuð límd við skjáinn síðustu daga og hef oft ekki haldið vatni við þá iðju. Það er bruðlað í öllum hornum þjóðfélagsins, og sukkið er yfirgengilegt. Sumir eru með 60 millur í mánaðarlaun, menn veiða lax í massavís, fljúga um á einkaþotum til að geta keypt sér eina með öllu í einhverri vegasjoppu, og upptalningin er sko ekki búin. En ég læt staðar numið.--- Ljósmæður flýja stéttina, erfitt er að manna í heilbrigðisgeiranum, útigangsfólk er látið lönd og leið, fötluðum úthýst og alltof margir eru látnir lifa undir fátækramörkum. Mér verður illt. Hvar eru þessir menn sem vilja stjórna öllu, hvað eru þeir að gera? Þegar stórt er spurt verðu oft fátt um svör. Svörin á ég því miður ekki, en ráðamennirnir svokölluðu verða að vakna upp af sínum Þyrnirósarsvefni. Mitt í öllu skjáglápinu var þó glæta, ég horfði á Sound of music, örugglega í skipti nr. 203! Lygalaust, ég kann hana utanbókar, bæði lög og texta, en verð alltaf jafn meyr í hjartanu og spennt í maganum við áhorfið. Ég hlýt að vera með einhver heilkenni! Hvað um það, þá er Tónflóð mynd sem hreyfir við mér á svo margan hátt, og svo elska ég Disney myndir! Þar hafið þið það. Reyndi eftir áeggjan Ameríkufarans í eina tíð að horfa á Júragarðinn, en þegar ég var búin að sitja dágóða stund með lokuð augun, og var farin að kíkja blind fyrir vegghornið þá gafst ég upp. Síðan þá held ég mig við Tónaflóð og Disney. Er mér ekki fyrirgefið? Þar til næst.

Halló þið öll.

Takk fyrir kommentin, það er gaman að þessu öllu. Þó ekki þættinum sem var á RUV í gærkvöldi um fimleikaþjálfun ungra barna í Kína. Mér varð hreinlega flökurt. Heyrði svo viðtal við kínveskan þjálfara í kastljósi kvöldsins, og er himinn og haf milli þessara landa hvað þjálfun varðar. Ég var samt glöð að heyra að honum fannst íslenski veruleikinn betri.--- Ég varð líka mjög glöð með hvert lottóvinningur laugardagsins fór, þótt ég sjái litla glætu í því að einn maður skuli fá alla þessa peningaupphæð. Vonandi verður þeim vel af og fái að vera í friði með sitt fé. ---Ég er líka glöð yfir vel unnu dagsverki hérna á Hólabrautinni, og er líka glöð yfir að vera í góðu formi til að hefja kennslu eftir næstu helgi.---Það er sem sagt margt sem ég get glaðst yfir.--- Á laugardaginn kemur ætla ég að spila við brúðkaup og hef mér til fulltingis ágæta söngmenn.--- Þá er 23. ágúst. ---Þann dag höfum við besti helmingurinn alltaf haldið uppá, og gert okkur dagamun því þá giftum við okkur. Mér finnst núna við hæfi að gefa brúðhjónum dagsins alla mína gleði, og get eingöngu vonað að þau nái að minnsta 33 árum eins og við "bestimann". En það er ekki gefið eins og allir vita, og við hjónin höfum verið heppin. Fyrir það fyrsta að finna hvort annað, og að hafa getað hlúð að þessu "fyrirtæki" sem hjónaband er án þess að verða fyrir "gjaldþroti". Kannski asnaleg lýsing á hjónabandinu, en dugir mér vel. ---Verð að láta eina flakka sem er mjög fyndin í minningunni. Pabbi minn elskulegur leiddi mig inn kirkjugólfið á sínum tíma. "Lingemand" var MJÖG nákvæmur maður og við vorum búin að æfa þennan gæsagang vel heima í stofu. Pabbi átti að leiða mig inn í takt við brúðarmarsinn, og hann söng ég á æfingunum. Þegar til kastanna kom skreið fluga eftir nótum organistans, eða að hann verið svo imponeraður af athöfninni að allt spilið fór einhvernveginn í vaskinn. Pabbi lét það ekki á sig fá heldur stikaði inn kirkjugólfið með mig í eftirdragi,var stundum í takt, en stundum hreinlega stopp. Hann gerði nefnilega allt rétt og það sem fyrir hann var lagt. ---Þegar Svanfríður og Bert giftu sig þá spilaði ég alla tónlistina í athöfninni. (að vísu með smá hjálp frá herra Eyjólfi sem söng stórum) Mér var mikið í mun að spila nú vel og rétt svo sagan endurtæki sig ekki. Það tókst og feðginin birtust svo fallega að ég fæ alltaf ´"kött" í kokið við tilhugsunina. Þetta er nú orðið gott kæru bloggvinir af góðum gömlum minningum, en þær eiga samt alltaf rétt á sér. Látið ykkur líða vel, og mig langar til Ammmerííku! Þar til næst.

Fréttir af flækingi...taka tvö

Jæja gott fólk, þetta var langt bloggstopp, því ég var svo upptekin í að vera með faraldsfætur á flækingi. Settist niður áðan og skrifaði að ósk dóttlu minnar langan pistil, en hann fór fjandans til! Veit ekki hvernig gengur núna og krossa fingur. Fyrir allt þetta brölt mitt vil ég fá mikið af kommentum, og hana nú. Áður en við besti helmingurinn fórum til Spánar eyddum við dásemdardegi í að keyra um Reykjanesskagann, og mikið lifandi hvað hann er fallegur. Í mollunni sem tók á móti okkur syðra hugsaði ég fallega um skagann, og í raun um að ég tel að við búum í besta landi veraldar. Nú er ég ekki að deila á þá sem kjósa að búa annarsstaðar, af og frá, er bara að slengja á ykkur mínum heimóttarhætti. ---Ég tel mig vera frjálslynda konu og nokkuð siglda eins og sagt var í gamla daga, en nú var bleik brugðið í ferðinni syðra. Í sundlauginni busluðu tvær mæður með börn í sundfötum, en þær voru huldar svörtu frá toppi til táar. Eiginmennirnir höfðu það svo huggulegt á bakkanum í flottum NIKE stuttbuxum. "Ja, mikill er máttur þinn drottinn hugsaði ég." Við hinar fáklæddari höfum sennilega litið út eins og bjánar. Spánn, eins og venjulega tók vel á móti okkur og við nutum í botn allra gæða sem við gátum. Eyddum degi með spönskum vinum, það er svo dýrmætt að fá að upplifa það sem ekki liggur á lausu fyrir marga. Þegar við lentum í Keflavík var hitastigið þar ekki mikið lægra en syðra, og lá við að farþegarnir æjuðu. Tveimur dögum eyddum við svo með góðum vinum í Borgarfirði, ferðuðumst og pottuðumst í íslenskri náttúru. Við heimkomu fengum við góða gesti og þefuðum að rósunum, og brakandi þerrir gerði allt svo auðvelt. Svo var lagt aftur af stað, og nú í brúðkaup. Athöfnin fór fram í garði hjónanna og var yndisleg. Ég vil endilega endurtaka brúðkaupið með besta helmingnum, því þetta er svo fallegt! Á Spáni gerði ég það sem allar pæjur gera, ég keypti RAUÐA skó og tösku í stíl! Nú er ég hæf í hvað sem er, og auðvitað skartaði ég þessum fínheitum í brullaupinu. Um næstu helgi langar okkur til að eyða meiri olíu.... eftir það sláum við á puttana, heftum hægri fótinn, og etum fjallagrös og bláber fram yfir sláturtíð. Munið eftir kvittinu því ég hafði töluvert fyrir þessu. Þar til næst.

Flogin!

Jamm, nú skal haldið í'ann. Garðurinn flottur, 70 fermetrarnir málaðir og húsið hreint. Við besti helmingurinn tékkum okkur út og pössunarhúsflugurnar tékka sig inn. Á næstunni ætla ég að liggja og lesa, skoða mannlífið, borða góðan mat, stinga táslunum í sjóinn og drekka kaldan öl klukkan 5! Þegar ég kem heim verð ég sælleg og hraust og tilbúin til að takast á við nánast hvað sem er. Elskurnar mínar, ekki gleyma að kíkja í kaffi til hennar dóttlu minnar í Ameríku þann 17. júlí. Þá á hún afmæli og hún á örugglega góða köku að smjatta á. Þar til næst...

Var skotin...og er skotin!

Syngibjörg beindi haglaranum á mig, og ég læt vaða. Veit samt varla hvað ég á að segja um mig, svo ég ætla að byrja á óskostunum. T.d. er ég langrækin ef einhver gengur illa á minn hlut og er oft óþolinmóð yfir einhverju sem ekki skiptir máli. (asnalegt) Að vísu er ekki ókostur í mínum augum að þola ekki óstundvísi, en hún á ekki að líðast. Þoli ekki hvað ég er sein að fatta brandara, og trúi öllu sem í mig er logið.(nema illmælgi) Er B manneskja þegar ég get leyft mér það, (mörgum finnst það óskostur) get alls ekki borðað brauðsúpu og finnst hafragrautur óyndislegur. Elska kaldan bjór en þoli ekki koníak, rauðvín og viský. Þetta eru ókostirnir sem mér dettur í hug núna, en ég er viss um að þeir eru stærri og fleiri, en kostirnir kæru bloggvinir eru náttúrulega miklu fleiri en lestirnir!! Réttlæti, óeigingirni, stundvísi og heiðarleika reyni ég fylgja af bestu getu. Mér finnst hin almenna manneskja spennandi og hef gaman af að hitta gott fólk.--- Aðra læt ég í friði. ---Einn af mínum "ókostum" sem ég ræð þó lítið við er innilokunarkennd. Sennilega eitthvað gamalt. Allavega verð ég að ráða aðstæðum í það og það skiptið svo ekki fari illa. Meðan Svanfríður mín bjó fyrir norðan áttum við mæðgur saman þar nokkra daga í sól og sumaryl. Ég var eitthvað dauf yfirlitum svo dóttla mín benti mér á snyrtistofu í bænum þar sem ég pantaði lit á augnkonfektið. Lá þar á bekk með augun límd aftur og leið ekki par vel þrátt fyrir rólega tónlist. Allt í einu finn ég hvar snyrtidaman gengur út úr gluggalausu herberginu, slekkur ljósin og lokar hurðinni varlega á eftir sér. Mér varð ekki um sel, en reyndi að harka af mér. Ég harkaði af mér í smástund en var þá farin að skjálfa töluvert en reyndi að anda RÓLEGA --rólega...inn út, ínn út. Dugði ekki til svo ég fór að kalla, en mjög lágt, fannst asnalegt að geta þetta ekki. Enginn heyrði svo ég tók að æpa, og var orðin hálfhrædd um að ég yrði blind ef ég opnaði augun. Loksins var ég bænheyrð og daman kom inn þar sem ég hálfkjökraði að mig sviði í augun! --Algjör lygi.-- Þegar ég gat opnað augun sagði ég dömunni að ég væri haldin innilokunarkennd og mig sviði ekkert í augun. Þetta var alltsaman óyndislegt eins og hafragrautur. Daman reyndi hvað hún gat að spjalla við mig til að ég róaðist almennilega og spurði t.d. hvort ég væri "gÓlfari". Þar sem ég var stödd í ókunnu bæjarfélagi skildi ég ekki spurninguna ( þið vitið, Gaflari og þessháttar) og sagðist því vera Hornfirðingur. Þá stóð daman á gati og öll senan því orðin dálítið vandræðaleg. Þannig er að ég ber alltaf lítið gullnisti um hálsinn sem er áttundapartsnóta, og daman hélt það væri golfkylfa! Hún talaði um "gÓlf" svo það var engin furða að ég misskildi hana. Golf og gólf eru einfaldlega ólík orð. --Get hlegið að þessu núna, en bara smá. Heiða Dís, sem er mín kona hér á Höfn hefur eftir þetta séð til þess að ég get farið í svona yfirhalningu án þess að fríka út. Það gerir hún með nærveru sinni. ---Nú er Humarhátíðin á enda og var skemmtileg í alla staði. Hún fór það vel fram að fjölmiðlar höfðu lítið sem ekkert um hana að segja. Rölt á bryggjunni í góðu veðri gerir manni gott + góðir gestir. Titillinn var: var skotin og er skotin. Er búin að uppljóstra ýmsu svo ég get alveg látið það fylgja að ég er ennþá skotin í bóndanum! Þar til næst.

Sjáiði bara, fínt, fínt.

Eftir mikla málningavinnu (í síðasta pistli) tók ég því rólega því puttarnir þurftu hvíld og olíubað/böð. Spilaði við tvær jarðarfarir svo þá þýddi ekki að ofbjóða sér. Eitt er víst að þegar maður fæðist fylgir dauðinn einhverntímann á göngunni. Hér hafa of margir látist það sem af er ári, og er alltaf erfitt að kveðja vini. Hvert líf er dýrmætt, en í litlu samfélagi þar sem nándin er mikil er tollurinn stór. --- Samt sem áður heldur sólin áfram að skína og lífið gengur sinn vanagang.--- Í dag háþrýstiþvoði ég stéttarnar í garðinum mínum og var hreykin í verklok. Allt svo hreint og fínt, og allur mosi farinn. Náttúrufræðingar hefðu tekið dýfur yfir frekjunni í mér, en ég ákvað að mosinn væri fallegastur úti í þeirri guðsgrænu. Í kvöld æjuðu puttarnir og spurðu hvort ég ætlaði ekki að spila tónleika á fimmtudagskvöldið...úpps...olíubað skal það vera. Eftir fimmtudaginn ætla ég að vera í algjöru fríi frá hljóðfærinu um stund og gera bara nákvæmlega það sem mig langar að gera. En hvað langar mig að gera? Ég ætla að bera fúavörn í 70 metra af timbri, ég ætla að þrífa hvert einasta rósablað í sólskálanum með barnaolíu, ég ætla að reyna að finna Máríerluhreiðrið sem ég held að sé í uppsiglingu í garðinum, (þær voru allavega að gera dodo í dag) ég ætla að búa til sultu og ég ætla að njóta þess að vera á Humarhátíð. Við besti helmingurinn tókum forskot á hátíðina og fórum á Humarhöfnina á laugardagskvöldið og ég held að kokkurinn þar sé galdramaður. Ég á hvítlauk, ég get bakað pizzubotn og ég á humarhala, en ég gæti aldrei gert eins góða pizzu eins og kokkurinn á Höfninni.--- Mæli með þessum stað.--- Eftir kvartettsæfingu í kvöld hóaði ég í bassann og bað hann um að taka fyrir mig eins og tvær myndir...ég á nefnilega ekki "svona vél", bara gamla yndislega. Birtan var svo falleg í kvöld, sólskálinn svo ljómandi og gullregnið í blóma.--- Þannig gerist þetta, og það er bannað að hlæja: Einhver tekur rmyndir og sendir mér þær. Ég áframsendi þær til Svanfríðar bestu dóttur + pistilinn, og hún, þessi elska setur svo punktinn yfir i-ið! Ofureinfalt fyrir góða klaufa eins og mig. Grænu froskastígvélin hans æðsta snúðs taka sig vel út á myndinni og litlu skórnir hans Natta á myndinni eru eins og litla bróður sæmir, fallegastir. Kæru bloggvinir, ég ætla bráðum á Spán en þið fáið örfáa pistla í æð áður. Þar til næst kveð ég undan grænum stígvélum og gullregni.